Verbum

нявестка, ✂, ж.

Жонка сына.

• Як добрая свякроў, то добрая і н. (прыказка).

няветлівы, ✂.

Той, хто парушае правілы ветлівасці, абыходзіцца няветліва, нетактоўна з іншымі.

• Н. чалавек.
• Н. адказ.

|| наз. няветлівасць, ✂.

нявечыцца, ✂; незак.

Станавіцца калекай, калечыцца.

нявечыць, ✂; незак.

Наносячы фізічныя пашкоджанні, калечыць каго-н.; ламаць што-н.

• Н. твар.
• Н. душы людзей (перан. рабіць дрэнны ўплыў).

|| наз. нявечанне, ✂.

нявідны, ✂.

1. Недаступны для зроку; нябачны.

2. Несамавіты, непрыгожы на выгляд.

   • Стаяла збедніўшыся маленькая нявідная дзяўчынка.

нявінны, ✂.

1. Маральна чысты, бязгрэшны.

   • Нявінная ахвяра.

2. Наіўны, прастадушны.

   • Прыкінуцца нявінным.

3. Бяскрыўдны, бясшкодны.

   • Нявіннае какецтва.

4. Цнатліва-сумленны.

   • Нявінная нявеста.

5. Тое, што і невінаваты.

|| наз. нявіннасць, ✂.

няволіць, ✂; незак.

Прымушаць рабіць што-н. супроць жадання, волі.

• Яе ніхто не няволіў ехаць туды.

|| зак. прыняволіць, ✂.

нявольнік​¹, ✂, м.

1. Раб, зняволены.

2. перан. Чалавек, які знаходзіцца пад уплывам, уладаю чаго-н.

   • Н. пачуццяў.

|| ж. нявольніца, ✂.

|| прым. нявольніцкі, ✂.

нявольнік​², ✂, м.

1. Раб, зняволены.

2. перан., чаго. Чалавек, які знаходзіцца пад уплывам, уладаю чаго-н.

   • Н. пачуццяў.

|| ж. нявольніца, ✂.

|| прым. нявольніцкі, ✂.

нявольніцтва, ✂, н.

Рабства, няволя.

|| прым. нявольніцкі, ✂.