Verbum

іржавасць, ✂ і ржавасць, ✂, ж.

Наяўнасць іржы.

іржавець, ✂ і ржавець, ✂, незак.

Пакрывацца ржой.

• Жалеза ржавее.

|| зак. заржавець, ✂.

|| наз. іржавенне, ✂ і ржавенне, ✂.

іржавы, ✂ і ржавы, ✂.

Пакрыты ржой, які змяшчае ў сабе вокіслы жалеза.

• І. замок.
• Іржавая вада.
• І. колер (чырвона-буры).

іржаны, ✂ і ржаны, ✂.

Тое, што і аржаны.

іржаць, ✂ і ржаць, ✂, незак.

1. Пра каня: падаваць уласцівы каню голас.

2. Гучна смяяцца, рагатаць (разм.).

|| наз. іржанне, ✂ і ржанне, ✂.

іржышча, ✂ і ржышча, ✂, н.

1. Зжатае поле.

   • Каровы пасвіліся на ржышчы.

2. Астаткі сцяблоў ад зжатага збожжа на полі.

іржэўнік, ✂ і ржэўнік, ✂, м.

Тое, што і іржышча.

раб, ✂, м.

1. У рабаўладальніцкім грамадстве: чалавек, які з’яўляўся поўнай уласнасцю гаспадара-рабаўладальніка і быў пазбаўлены правоў і сродкаў вытворчасці.

   • Гандаль рабамі.
   • Цяжкая праца рабоў.
   • Паўстанне рабоў.

2. перан. Наогул — чалавек залежны, прыгнечаны ва ўмовах эксплуататарскага грамадства.

3. перан., чаго. Чалавек, які поўнасцю падпарадкаваў чаму-н. сваю волю, свае ўчынкі (кніжн.).

   • Р. моды.
   • Р. уласнасці.
   • Р. сваіх прывычак.

|| ж. рабыня, ✂ і раба, ✂.

|| прым. рабскі, ✂.

• Рабская псіхалогія.

раб...

Скарачэнне ў знач. прыметніка рабочы, напр. рабкор (рабочы карэспандэнт), рабсіла (рабочая сіла).

рабаваць, ✂; незак.

1. Забіраць сілай, разбоем што-н. у каго-н.; грабіць.

   • Р. людзей.

2. перан. Разараць паборамі, падаткамі; абіраць (разм.).

|| зак. абрабаваць, ✂.

|| наз. абрабаванне, ✂.

|| наз. рабаванне, ✂.