Verbum

напаліць, ✂; зак.

1. што і у чым. Нагрэць шляхам спальвання дроў.

   • Н. у хаце.

2. Нагрэць да вельмі высокай тэмпературы.

   • Н. жалеза.

3. чаго. Нагатаваць у нейкай колькасці шляхам перапальвання.

   • Н. вугалю з дрэва.

4. чаго. Расходаваць у нейкай колькасці (разм.).

   • Н. электрычнасці на сорак рублёў.

|| незак. напальваць, ✂.

|| наз. напал, ✂ і напальванне, ✂.

напалм, ✂, м.

Вязкая гаручая і агнямётная сумесь.

• Спаліць напалмам.

|| прым. напалмавы, ✂.

• Напалмавая бомба.

напаляваць, ✂; зак.

Настраляць, здабыць дзічыны на паляванні.

напамін, ✂, м. (разм.).

Тое, што і напамінак.

напамінак, ✂, м.

Зварот, які паведамляе аб чым-н.

• Падзякаваць за н.

напамінаць, ✂; незак.

1. гл. напомніць.

2. Быць падобным да каго-, чаго-н.

   • Сваім абліччам дачка напамінае маці.

напампаваць, ✂; зак.

Напоўніць (вадою або паветрам) пры дапамозе помпы.

|| незак. напампоўваць, ✂.

|| наз. напампоўванне, ✂.

напарнік, ✂, м.

Той, хто працуе ў пары з кім-н.

• Шафёры-напарнікі.

|| ж. напарніца, ✂.

|| прым. напарніцкі, ✂.

напароцца, ✂; зак.

1. Параніць сябе, наткнуўшыся на што-н. вострае.

   • Н. на цвік.

2. перан., на каго-што. Сутыкнуцца з кім-, чым-н. нежаданым, неспадзяваным (разм.).

   • Н. на засаду.

|| незак. напорвацца, ✂.

напароць, ✂; зак.

1. Распароць нейкую колькасць чаго-н. сшытага.

   • Н. сарочак.

2. Пашкодзіць чым-н. вострым.

   • Н. руку.

3. Пільна шукаючы, назбіраць чаго-н. (разм.).

   • Н. кош маладзенькіх баравічкоў.

|| незак. напорваць, ✂.