Verbum

непрыязнасць, ✂, ж.

1. гл. непрыязны.

2. Непрыязныя, недружалюбныя адносіны да каго-, чаго-н.

непрыязны, ✂.

Які праяўляе непрыязнасць; недружалюбны.

• Н. тон.

|| наз. непрыязнасць, ✂.

непрыяцель​¹, ✂, м.

Чалавек, які варожа адносіцца да каго-, чаго-н.

• Нажыць сабе непрыяцеля.

|| ж. непрыяцелька, ✂.

непрыяцель​², ✂, м.

Войскі ворага; праціўнік.

|| прым. непрыяцельскі, ✂.

неразбярыха, ✂, ж. (разм.).

Заблытанае становішча, адсутнасць парадку, яснасці ў чым-н.

• Н. ў вядзенні дакументацыі.

нераздзельны, ✂.

Тое, што і непадзельны (у 2 і 3 знач.).

|| наз. нераздзельнасць, ✂.

неразменны, ✂.

Які нельга размяняць, які не падлягае размену (пра грошы).

• Неразменная манета.

|| наз. неразменнасць, ✂.

неразрыўны, ✂.

Такі, што нельга раз’яднаць; непарыўны, непарушны.

• Неразрыўная дружба.
• Неразрыўная сувязь.

|| наз. неразрыўнасць, ✂.

нераст, ✂, м.

Працэс адкладання самкамі рыб ікры і адначасовае апладненне яе самцамі.

|| прым. нераставы, ✂.

нераставаць, ✂; незак.

Знаходзіцца ў стане нерасту.

• Большасць нашых рыб нерастуе вясной.

|| наз. нераставанне, ✂.