Verbum

вяшчальнік, ✂, м.

1. Даўней — асоба, якая ўсенародна апавяшчала што-н.

2. перан., чаго. Той, хто абвяшчае, сцвярджае што-н. (высок.).

   • В. вызваленчых ідэй.

вяшчаць, ✂; незак.

1. Прадказваць, прарочыць.

   • В. бяду.

2. Пра радыёстанцыі: перадаваць для слухання.

|| наз. вяшчанне, ✂.

|| прым. вяшчальны, ✂.

вяшчун, ✂, м.

1. Прадказальнік, прадракальнік.

   • В. буры.

2. Тое, што і вяшчальнік (у 2 знач.).

|| ж. вяшчунка, ✂ і вяшчуння, ✂.

вяшчунства, ✂, н.

Прадказанне.

• В. збылося.