Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

мукамольны, .

Які мае адносіны да размолу зерня.

  • М. камбінат.

мукамольня, , ж.

Прадпрыемства, якое перапрацоўвае зерне на муку, а таксама памяшканне, дзе робіцца размол.

муксун, , м.

Паўночная прэснаводная рыба, роднасная сігу.

мул, , м.

Свойская жывёліна, помесь асла з кабылай; аслюк.

мула, , м.

Служыцель культу ў мусульман.

мулат, , м.

Нашчадак ад шлюбу белага чалавека і негра.

|| ж. мулатка, .

|| прым. мулацкі, .

мулінэ, нескл., н.

Гатунак суканых каляровых нітак для вышывання.

  • Вышываць м.

муліца, , ж.

Самка мула.

мулка, безас. у знач. вык.

Цвёрда.

  • М. сядзець.

  • Мякка сцеле, ды мулка спаць (прыказка; разм. неадабр.) — ужыв. ў дачыненні да таго, хто добры на словах, а не на справе.

мулкі, .

Які муляе, цвёрды.

  • Мулкая пасцель.

|| наз. мулкасць, .