Verbum

музыка​², ✂, м. (разм.).

Музыкант.

• М. зайграў беларускую полечку.

музыкавед, ✂, м.

Спецыяліст па музыказнаўству.

музыказнавец, ✂, м.

Тое, што і музыкавед.

музыказнаўства, ✂, н.

Раздзел мастацтвазнаўства, які вывучае тэорыю і гісторыю музыкі, музычную культуру народаў.

|| прым. музыказнаўчы, ✂.

музыкальны, ✂.

Здольны да музыкі, які тонка разумее музыку.

• Музыкальнае дзіця.
• М. слых.

|| наз. музыкальнасць, ✂.

музыкант, ✂, м.

Артыст, наогул чалавек, які грае на якім-н. музычным інструменце.

|| ж. музыкантка, ✂.

|| прым. музыканцкі, ✂.

музычны, ✂.

Які мае адносіны да музыкі.

• М. інструмент.
• М. вечар.
• М. твор.
• М. магазін.
• М. кабінет.
• Музычная драма.
• М. вобраз.

|| наз. музычнасць, ✂.

мука​¹, ✂, ж.

Вялікая фізічная або маральная пакута.

• Душэўныя мукі.
• Мукі адзіноты.

мука​², ✂, ж.

1. Прадукт размолу збожжа.

   • Жытняя м.
   • Кукурузная м.
   • Кармі мукою, дык пойдзе рукою (прыказка).
   • Перамелецца — м. будзе (прыказка).

2. Размолатыя або расцёртыя ў парашок якія-н. жывёльныя ці мінеральныя рэчывы.

   • Рыбная м.
   • Фасфарытная м.

◊

• Сцерці на муку (разм.) — расправіцца з кім-н., атрымаць поўную перамогу.

|| прым. мучны, ✂.

мукамол, ✂, м.

Спецыяліст па размолу зерня.