Verbum

мужны, ✂.

Які вызначаецца мужнасцю, праяўляе мужнасць, сілу, адвагу.

• М. народ.
• М. характар.

мужчына, ✂, м.

Дарослы чалавек, асоба процілеглая жанчыне па полу.

• Будзь мужчынам (паводзь сябе так, як належыць мужчыну).

|| прым. мужчынскі, ✂.

мужчынскі, ✂.

1. гл. мужчына.

2. Такі, як у мужчыны, уласцівы мужчыну.

   • М. голас.
   • Мужчынская кампанія.

мужык, ✂, м.

1. Селянін (уст.).

2. Тое, што і муж (у 1 знач.) (разм.).

3. Аб грубым нявыхаваным чалавеку (разм.).

|| памянш. мужычок, ✂.

|| прым. мужыцкі, ✂ і мужычы, ✂.

мужыкаваты, ✂ (разм.).

Знешнасцю і манерамі падобны на мужыка (у 3 знач.).

|| наз. мужыкаватасць, ✂.

муза, ✂, ж.

1. У грэчаскай міфалогіі: адна з дзевяці багінь, заступніца навук і мастацтваў.

2. перан. Крыніца паэтычнага натхнення, а таксама само творчае натхненне (кніжн.).

   • М. яго змоўкла.

музей, ✂, м.

Установа, якая збірае, вывучае, зберагае і выстаўляе для агляду помнікі матэрыяльнай і духоўнай культуры, а таксама прыродазнаўчыя калекцыі.

• Краязнаўчы м.
• Літаратурны м. Якуба Коласа.

|| прым. музейны, ✂.

музеязнавец, ✂, м.

Спецыяліст па музеязнаўству.

музеязнаўства, ✂, н.

Прыкладная навука аб арганізацыі і дзейнасці музеяў.

|| прым. музеязнаўчы, ✂.

музыка​¹, ✂, ж.

1. Галіна мастацтва, якая адлюстроўвае рэчаіснасць у гукавых мастацкіх вобразах, а таксама творы такога мастацтва.

   • Класічная м.
   • Інструментальная м.

2. Выкананне твораў гэтага мастацтва на інструментах.

   • М. Ю.Семянякі.
   • М. і спевы.

3. перан., чаго. Мелодыя якога-н. гучання.

   • М. мовы.

4. перан. Якая-н. добра арганізаваная, наладжаная справа (разм.).

   • Сапсаваў усю музыку.

|| прым. музычны, ✂.