Verbum

муляць, ✂; незак.

1. Прычыняць боль, ціснуць, націраць.

   • Каменьчыкі ў чаравіках муляюць ногі.

2. перан., каму-чаму і без дапаўнення. Турбаваць, непакоіць, трывожыць.

   • Яму часта муляе якая-н. ідэя.

◊

• Муляць вочы каму (разм.) — назаляць каму-н. чым-н.

|| зак. намуляць, ✂.

муміё, ✂, н.

Горная смала — біялагічна актыўнае рэчыва складанага саставу, якое выцякае з трэшчын скал, выкарыстоўваецца ў медыцыне.

• М. — горны бальзам.

муміфікавацца, ✂; зак. і незак. (спец.).

Ператварыцца (-тварацца) ў мумію, падвергнуцца (-вяргацца) амярцвенню (аб частках арганізма).

|| наз. муміфікацыя, ✂.

муміфікаваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

Ператварыць (-раць) у мумію.

• М. цела.

мумія​¹, ✂, ж.

Высахлы труп чалавека, захаваны ад гніення бальзамаваннем.

• Егіпецкія муміі.
• Сухі як м. (пра худога чалавека).

мумія​², ✂, ж.

Гатунак парашкападобнай фарбы розных колераў (ад светла-чырвонага да чырванавата-карычневага).

мундзір, ✂, м.

Ваеннае або цывільнае форменнае адзенне.

• Парадны м.

◊

• Бульба ў мундзірах (разм.) — звараная з лупінамі бульба.

|| памянш. мундзірчык, ✂.

|| прым. мундзірны, ✂.

муніцыпалізаваць, ✂; зак. і незак.

Правесці (-водзіць) муніцыпалізацыю чаго-н.

муніцыпалізацыя, ✂, ж.

Перадача дзяржаўнай уладай уласнасці прыватных асоб (на зямлю, будынкі) у распараджэнне органаў мясцовага самакіравання.

муніцыпалітэт, ✂, м.

Орган гарадскога або сельскага самакіравання, а таксама адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў некаторых краінах.

|| прым. муніцыпальны, ✂.