Verbum

нелюбоў, ✂, ж.

Непрыязнасць, непрыхільнасць.

• Даўняя н.

нелюдзень, ✂, м. (разм.).

Тое, што і нелюдзь (у 1 знач.).

нелюдзім, ✂, м.

1. Нелюдзімы чалавек.

2. мн. Вылюдкі, ворагі, звяры.

|| ж. нелюдзімка, ✂.

нелюдзімы, ✂.

1. Пануры, дзіклівы, які пазбягае людзей, аддае перавагу адзіноце.

   • Н. чалавек.

2. Бязлюдны, пустынны.

   • Н. лес.

|| наз. нелюдзімасць, ✂.

нелюдзь, ✂, м.

1. Нелюдзімы, пануры чалавек.

2. пераважна Вылюдкі, перараджэнцы, звяры.

   • Няўжо мы нелюдзі нейкія?

нема, прысл.

1. Дзіка, роспачна (крычаць, галасіць, раўці і пад.).

2. Моўчкі, без слоў.

   • Цётка н. енчыла.

немаведама, прысл.

Невядома, незразумела.

• Хавацца н. ад каго.

немагчыма, прысл. у знач. вык.

Няма магчымасці, нельга.

• Н. ўбачыць зацьмення.

немагчымы, ✂.

1. Неажыццявімы, невыканальны.

   • Няма нічога немагчымага (наз.).

2. перан. Такі, што нельга выцерпець, вынесці; нясцерпны.

   • Немагчымая духата.

|| наз. немагчымасць, ✂.

немажлівы, ✂.

Тое, што і немагчымы (у 1 знач.).

|| наз. немажлівасць, ✂.