Verbum

крапаць, ✂; незак.

1. Падаць дробнымі кроплямі (пра дождж).

   • Стаў к. дождж.

2. Пакрываць крапам што-н.

   • К. чарнілам на паперу.

|| наз. крапанне, ✂.

крапеж, ✂, м., зб. (спец.).

1. Матэрыял (стойкі, шчыты і пад.) для мацавання горных вырабатак.

2. Дэталі для змацавання чаго-н. (балты, заклёпкі).

|| прым. крапежны, ✂.

• К. лес.

крапіва, ✂, ж.

Травяністая расліна сямейства крапіўных з тонкімі пякучымі валаскамі на сцябле і лісці. Нарваць крапівы.

|| прым. крапіўны, ✂.

○

• Крапіўная ліхаманка — тое, што і крапіўніца (у 1 знач.).

крапіла, ✂, м.

Пэндзаль для апырсквання свянцонай вадой пры царкоўных абрадах.

крапільніца, ✂, ж.

Пасудзіна для свянцонай вады, у якую мачаюць крапіла.

крапільшчык, ✂, м.

Горнарабочы, які працуе на крапежных работах.

крапіна, ✂, ж.

Пляма іншага колеру на чым-к.

• Матэрыял у крапіны.

|| памянш. крапінка, ✂.

крапіўнік, ✂, м.

1. Стракаты матылёк, вусені якога жывуць на крапіве.

2. Зараснік крапівы.

крапіўніца, ✂, ж.

1. Хвароба, якая суправаджаецца свербам і паяўленнем на скуры пухіркоў, падобных да апёкаў крапівы.

2. Род матылькоў з чорным абрамленнем крылаў і блакітнымі плямамі на іх.

крапіць, ✂; незак.

Пырскаць на каго-, што-н.

• К. сцены вадой.
• К. крапілам (пырскаць свянцонай вадой пры выкананні некаторых царкоўных абрадаў).

|| зак. акрапіць, ✂ і пакрапіць, ✂.