Verbum

красіць, ✂; незак. (разм.).

Рабіць прыгожым, упрыгожваць.

• Ёлку красяць гірлянды.
• Хвароба не красіць чалавека.

краска, ✂, ж. (разм.).

Палявая кветка.

• На лузе багата красак.

|| памянш. красачка, ✂.

|| прым. красачны, ✂ і краскавы, ✂.

краснуха, ✂, ж.

Заразная дзіцячая хвароба, якая суправаджаецца чырванаватай высыпкай на целе.

|| прым. краснушны, ✂.

красны, ✂ (нар.-паэт.).

Прыгожы.

• Не радзіся к., а радзіся шчасны (з нар.).

красоўкі, ✂, ж.

Лёгкі спартыўны абутак.

|| прым. красовачны, ✂.

красун, ✂, м. (разм.).

Тое, што і прыгажун.

|| памянш. красунчык, ✂.

красуня, ✂, ж.

Тое, што і прыгажуня.

красці, ✂; незак.

Прысвойваць чужое, быць злодзеем.

|| зак. украсці, ✂.

|| наз. крадзеж, ✂, кража, ✂ і пакража, ✂.

красціся, ✂; незак.

Употай прабірацца куды-н., стараючыся быць незаўважаным.

• К. паўз агароды.

кратавіна, ✂, ж. (разм.).

Нара крата.