Verbum

раўнапраўе, ✂, н.

Раўнапраўнае становішча, роўнасць у правах.

• Р. грамадзян.

раўнапраўны, ✂.

Які мае аднолькавыя з кім-н. правы.

• Р. грамадзянін.

|| наз. раўнапраўнасць, ✂.

раўнасільны, ✂.

Аднолькавы з кім-, чым-н. па сіле, магутнасці.

• Раўнасільныя барцы.
• Раўнасільныя арміі.

|| наз. раўнасільнасць, ✂.

раўнацін, ✂, м.

Лекавы сродак для рэгуляцыі крывянога ціску.

раўнацэнны, ✂.

Аднолькавы па цане, значэнню якасці.

• Раўнацэнныя рэчы.
• Раўнацэнныя работнікі.

|| наз. раўнацэннасць, ✂.

раўначленны, ✂.

У матэматыцы: які мае аднолькавыя члены.

раўнівец, ✂, м.

Раўнівы чалавек.

|| ж. раўнівіца, ✂.

раўнівы, ✂.

1. Схільны да рэўнасці, ахоплены рэўнасцю, які выражае рэўнасць.

   • Раўнівая жонка.
   • Р. погляд.

2. Прыдзірліва-насцярожаны.

|| наз. раўнівасць, ✂.

раўніна​¹, ✂, ж.

Роўная, без вялікіх узгоркаў зямная паверхня.

• Р. цягнулася да самага лесу.

|| прым. раўнінны, ✂.

|| наз. раўніннасць, ✂.

раўніна​², ✂, ж.

Роўнае месца, роўнядзь.

• Р. вакол, ні ўзгорачка.