Verbum

неаднародны, ✂.

1. Разнародны па складу; неаднастайны.

   • Н. склад насельніцтва.

2. Які адносіцца да іншай катэгорыі з’яў, прадметаў і інш.

   • Неаднародныя хімічныя сумесі.

|| наз. неаднароднасць, ✂.

неаднойчы, прысл.

Не адзін раз.

• За дні хваробы ён н. перадумаў свой жыццёвы шлях.

неадольны, ✂.

Які цяжка, немагчыма пераадолець; магутны.

• Неадольная сіла.

|| наз. неадольнасць, ✂.

неадпаведны, ✂.

1. Які не адпавядае чаму-н., не падыходзіць да чаго-н.

   • Неадпаведныя ўмовы.

2. Які пазбаўлены адпаведнасці, прапарцыянальнасці.

   • Жаданні, неадпаведныя сваім магчымасцям.

|| наз. неадпаведнасць, ✂.

неадступны, ✂.

Настойлівы, неадчэпны.

• Неадступнае пытанне: «Як жыць далей?»

|| наз. неадступнасць, ✂.

неадушаўлёны, ✂.

Які не адносіцца да свету жывых істот.

• Неадушаўлёныя назоўнікі.

|| наз. неадушаўлёнасць, ✂.

неадчэпны, ✂.

Які не дае спакою; назойлівы.

• Гудуць неадчэпныя камары.

|| наз. неадчэпнасць, ✂.

неадэкватны, ✂ (кніжн.).

1. Які не супадае з чым-н., пазбаўлены адэкватнасці.

   • Неадэкватныя катэгорыі.

2. Які не адпавядае норме, якім-н. патрабаванням.

   • Неадэкватныя паводзіны.

|| наз. неадэкватнасць, ✂.

неакрэслены, ✂.

1. Дакладна нявызначаны, няпэўны.

   • Н. час выступлення.

2. Невыразны, няясны.

   • Неакрэсленыя вяршыні гор.

|| наз. неакрэсленасць, ✂.

неалагізм, ✂, м.

У мовазнаўстве: новае слова або выраз, а таксама новае значэнне старога слова.