Verbum

расчуліць, ✂; зак.

Выклікаць пачуццё прыемнай усхваляванасці.

• Словы сына расчулілі маці.

|| незак. расчульваць, ✂.

расчухацца, ✂; зак. (разм.).

1. Пачаць многа і энергічна чухацца.

2. перан. Пазбавіцца стану санлівасці, вяласці; раскатурхацца.

|| незак. расчухвацца, ✂.

расчухаць, ✂; зак. (разм.).

Пашкодзіць, чухаючы.

• Р. руку.

|| незак. расчухваць, ✂.

|| наз. расчухванне, ✂.

расчуць, ✂; зак. (разм.).

Ясна ўспрыняць слыхам.

• Не ўсе яго словы можна было р.

расчыніцца, ✂; зак.

Адчыніцца, стаць адчыненым.

• Дзверы расчыніліся.

|| незак. расчыняцца, ✂.

расчыніць, ✂; зак.

Адчыніць што-н. зачыненае.

• Р. дзверы.
• Р. шкатулку.

|| незак. расчыняць, ✂.

|| наз. расчыненне, ✂.

расчырванелы, ✂.

Які расчырванеўся, стаў румяным, чырвоным.

• Р. твар.

расчырванецца, ✂; зак.

Пакрыцца чырванню, румянцам.

расчысціцца, ✂; зак.

Стаць чыстым, свабодным ад чаго-н.

• Неба расчысцілася ад хмар.

|| незак. расчышчацца, ✂.

расчысціць, ✂; зак.

Ачысціць, вызваліць ад чаго-н.; прыбраць што-н.

• Р. дарожку ад снегу.

|| незак. расчышчаць, ✂.

|| наз. расчышчэнне, ✂ і расчыстка, ✂.