Verbum

канструктывіст, ✂, м.

Паслядоўнік канструктывізму.

|| ж. канструктывістка, ✂.

|| прым. канструктывісцкі, ✂.

канструктыўны, ✂.

1. Які мае адносіны да канструкцыі (у 1 знач.), патрэбны для канструявання (спец.).

   • Канструктыўныя асаблівасці збудавання.

2. Які складае аснову чаго-н., важны (кніжн.).

   • Канструктыўная прапанова.

|| наз. канструктыўнасць, ✂.

канструкцыя, ✂, ж.

1. Будова, узаемнае размяшчэнне частак якога-н. збудавання, механізма, а таксама само збудаванне, механізм з такім устройствам.

   • К. моста.

2. Размяшчэнне слоў з пункту гледжання іх граматычнай сувязі, граматычная будова словазлучэнняў.

   • К. складанага сказа.
   • Сінтаксічная к.

|| прым. канструкцыйны, ✂.

• Канструкцыйныя матэрыялы.

канструяваць, ✂; незак.

1. Ствараць канструкцыю чаго-н.; будаваць.

   • К. радыёпрыёмнік.

2. Ствараць у пэўным саставе (кніжн.).

   • К. прэзідыум міжнароднага кангрэса.

|| зак. сканструяваць, ✂.

канстытуцыя​¹, ✂, ж.

Асноўны закон дзяржавы, які вызначае асновы грамадскага і дзяржаўнага ладу, сістэму дзяржаўных органаў, правы і абавязкі грамадзян.

• К. Рэспублікі Беларусь.

|| прым. канстытуцыйны, ✂.

канстытуцыя​², ✂, ж. (спец.).

Будова, структура арганізма.

• К. чалавека.

|| прым. канстытуцыйны, ✂.

кансультавацца, ✂; незак.

Раіцца са спецыялістам па якому-н. пытанню.

|| зак. пракансультавацца, ✂.

кансультаваць, ✂; незак.

Даваць кансультацыю (у 2 і 4 знач.).

|| зак. пракансультаваць, ✂.

кансультант, ✂, м.

Той, хто дае кансультацыі (у 2 знач.).

|| ж. кансультантка, ✂.

|| прым. кансультанцкі, ✂.

кансультацыя, ✂, ж.

1. Абмеркаванне якога-н. пытання спецыялістамі.

   • Склікаць кансультацыю юрыстаў.

2. Парада спецыяліста па якім-н. пытанні.

   • Атрымаць кансультацыю.

3. Установа, якая аказвае дапамогу насельніцтву парадамі спецыялістаў па якіх-н. пытаннях.

   • Дзіцячая к.
   • Юрыдычная к.

4. Дадатковыя заняткі выкладчыка з навучэнцамі для лепшага засваення прадмета.

   • Расклад кансультацый перад сесіяй.

|| прым. кансультацыйны, ✂.