Verbum

выпаіць, ✂; зак.

Выкарміць пойлам.

• В. цяля.

|| незак. выпойваць, ✂.

выпакутаваць, ✂; зак.

1. Перанесці многа пакут.

   • Колькі прыйшлося в.!

2. Дамагчыся пакутамі.

   • В. сваё шчасце.

выпаліна, ✂, ж.

Тое, што і выгар.

выпаліцца, ✂; безас.; зак.

Кончыць паліцца.

• Выпалілася ў печы.

|| незак. выпальвацца, ✂.

выпаліць, ✂; зак.

1. Спаліць да канца, цалкам.

   • Пажар выпаліў увесь лес.
   • Сонца выпаліла пасевы.

2. Ачысціць апальваннем.

   • В. бляху.

3. Зрабіць знак, рысунак на чым-н. распаленым прадметам.

   • В. узор.
   • В. кляймо.

4. што і ў чым. Кончыць паліць, прапаліць.

   • В. у печы.

5. Вырабіць абпальваннем.

   • В. цэглу.

6. Сказаць адным дыхам (разм.).

   • В. навіну.

|| незак. выпальваць, ✂.

|| наз. выпальванне, ✂.

выпампаваць, ✂; зак.

Пампуючы, выдаліць.

• В. ваду.

|| незак. выпампоўваць, ✂.

выпаражніць, ✂; зак.

Зрабіць парожнім, апаражніць.

• В. пасудзіну.

|| незак. выпаражняць, ✂.

выпаральнасць, ✂, ж.

Здольнасць да выпарэння.

выпаратак, ✂, м. (спец.).

Шкурка неданошанай жывёліны, вынятай з жывата самкі.

• Авечы в.

|| прым. выпараткавы, ✂.

выпараць, ✂; зак.

1. Разрэзаўшы па швах, выняць,

   • В. рукаў.

2. што. Выкалаць чым-н. вострым.

   • В. вочы.

3. Поручы, прымусіць вылезці адкуль-н.

   • В. лісу з нары.

4. Знайсці, адшукаць (разм.).

   • В. рэдкую кніжку.

|| незак. выпорваць, ✂.