Verbum

інтэрніраваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

1. У міжнародным праве: пазбавіць (-баўляць) свабоды перамяшчэння і выхаду з тэрыторыі краіны (іншаземцаў, грамадзян або суднаў ваюючай краіны да заканчэння вайны), а таксама прымусова затрымаць (-трымліваць) войскі, якія ўступілі на тэрыторыю нейтральнай дзяржавы.

2. Падвергнуць (-вяргаць) часоваму арышту, ізаляцыі.

|| наз. інтэрніраванне, ✂.

інтэрпрэтаваць, ✂; зак. і незак. (кніжн.).

Вытлумачыць (вытлумачваць), раскрыць (-ываць) сэнс чаго-н.

|| наз. інтэрпрэтацыя, ✂.

інтэрпрэтатар, ✂, м. (кніжн.).

Чалавек, які інтэрпрэтуе што-н.

|| прым. інтэрпрэтатарскі, ✂.

інфантылізм, ✂, м.

1. Адсталасць у развіцці, якая характарызуецца захаваннем у дарослага фізічных або псіхічных рыс дзіцячага ўзросту (спец.).

2. Паводзіны дарослага, падобныя на паводзіны дзіцяці (кніжн.).

   • І. у паводзінах.

інфантыльны, ✂.

1. Недаразвіты, які пакутуе інфантылізмам (у 1 знач.; спец.).

2. Падобны па манерах, светаўспрыманню да дзіцяці (кніжн.).

   • І. тон.

|| наз. інфантыльнасць, ✂.

інфаркт, ✂, м.

Спыненне прытоку крыві ў выніку спазмаў артэрый, іх закупорвання, а таксама ачаг амярцвення сардэчнай мышцы, які ўзнікае пры гэтым.

|| прым. інфарктны, ✂.

інфармаваны, ✂.

Добра дасведчаны ў чым-н., які валодае падрабязнай інфармацыяй адносна чаго-н.

|| наз. інфармаванасць, ✂.

інфармаваць, ✂; зак. і незак.

Даць (даваць) інфармацыю.

• І. прысутных аб выніках з’езда.

|| зак. праінфармаваць, ✂.

інфарматар, ✂, м.

Той, хто інфармуе.

• Дасведчаны і.

|| прым. інфарматарскі, ✂.

інфарматыка, ✂, ж.

Навука аб агульных уласцівасцях і структуры навуковай інфармацыі, заканамернасцях яе стварэння, ператварэння, назапашвання, перадачы і выкарыстання.