Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

інтэрмедыя, , ж.

Кароткая п’еса або ўстаўная сцэна, звычайна камічнага зместу, якая выконваецца паміж актамі драматычнага або опернага твора.

інтэрмецца, нескл., н. (спец.).

Невялікая інструментальная п’еса свабоднай формы, якая выконваецца аркестрам паміж асобнымі часткамі оперы, а таксама самастойная музычная п’еса.

інтэрн, , м.

Урач, які праходзіць інтэрнатуру.

інтэрнат, , м.

  1. Памяшканне для пражывання навучэнцаў пры навучальнай установе.

    • І. сельскай школы.
    • І. педвучылішча.
  2. Агульнае памяшканне для асоб, якія працуюць на адным прадпрыемстве.

  3. Стацыянарная ўстанова — дом для інвалідаў і састарэлых.

  4. Школа, у якой вучні жывуць і знаходзяцца на частковым дзяржаўным забеспячэнні.

    • Вучыцца у інтэрнаце.
    • Школа-інтэрнат.

|| прым. інтэрнацкі, .

інтэрнатура, , ж.

Форма паслядыпломнай спецыялізацыі маладога ўрача — яго практычная (звычайна на працягу года) работа ў клініках, бальніцах, якая дае яму званне спецыяліста.

  • Прайсці інтэрнатуру.

інтэрнацыянал, , м.

  1. Назва буйных міжнародных аб’яднанняў, галоўным чынам палітычных арганізацый рабочага класа.

    • Першы і.
  2. Міжнародны гімн рабочага класа і камуністычных партый свету.

    • З залы даносіліся гукі Інтэрнацыянала.

інтэрнацыяналізаваць, ; зак. і незак. (спец.).

Аб’явіць (аб’яўляць) інтэрнацыянальным, свабодным для міжнароднага карыстання.

  • І. шляхі зносін.

|| наз. інтэрнацыяналізацыя, .

інтэрнацыяналізм, , м.

Ідэалогія і палітыка роўнасці і салідарнасці ўсіх народаў незалежна ад нацыянальнай прыналежнасці.

  • Пралетарскі і.

|| прым. інтэрнацыяналістычны, .

інтэрнацыяналіст, , м.

Прыхільнік інтэрнацыяналізму.

|| ж. інтэрнацыяналістка, .

|| прым. інтэрнацыяналісцкі, .

інтэрнацыянальны, .

Тое, што і міжнародны (у 2 знач.).

  • Інтэрнацыянальныя зносіны.
  • Інтэрнацыянальныя сувязі.

|| наз. інтэрнацыянальнасць, .