Verbum

інцыдэнт, ✂, м.

Выпадак, здарэнне, непаразуменне.

• І. на граніцы.

інша...

Першая частка складаных слоў са знач.:

1. іншы, напр. іншабыццё, іншадумства;
2. з чым-н. іншым, напр. іншамоўны, іншаформенны;
3. які мае адносіны да чаго-н. іншага, напр. іншагародні, іншанацыянальны, іншапланецянін;
4. па-іншаму, напр. іншасказальны, іншасказанне.

іншаверац, ✂, м. (уст.).

Чалавек іншай веры, іншай рэлігіі.

|| ж. іншаверка, ✂.

|| прым. іншаверскі, ✂.

іншагародні, ✂.

1. Які жыве ў іншым горадзе, прыехаў або атрыманы з іншага горада.

   • І. жыхар.
   • Іншагародняя пошта.

2. У дарэвалюцыйнай Расіі: селянін, які жыў у казацкай станіцы, але не належаў да казацкага саслоўя.

іншадумец, ✂, м.

Той, хто думае, мысліць інакш, чым хто-н., мае іншыя погляды, перакананні.

|| ж. іншадумка, ✂.

|| прым. іншадумскі, ✂.

іншадумны, ✂.

Які думае, мысліць інакш, чым хто-н., мае іншыя погляды, перакананні.

• Іншадумныя члены з’езда.

іншадумства, ✂, н.

Светаўспрыманне іншадумцаў.

іншаземец, ✂, м.

Чалавек з іншай краіны, чужаземец.

|| ж. іншаземка, ✂.

іншаземны, ✂.

З іншай краіны, дзяржавы.

• Іншаземныя звычкі.

іншамоўны, ✂.

1. Які гаворыць на іншай мове; напісаны на іншай мове.

   • Іншамоўнае насельніцтва.

2. Які належыць іншай мове.

   • Іншамоўныя словы (запазычаныя).