Verbum

індолаг, ✂, м.

Спецыяліст у галіне індалогіі.

індуізм, ✂, м.

Распаўсюджаная ў Індыі рэлігія, галоўныя плыні якой заснаваны на кульце багоў Вішну і Шывы.

|| прым. індуісцкі, ✂.

індуктар, ✂, м. (спец.).

Электрамагнітнае устройства, прызначанае для індукцыйнага награвання, а таксама невялікая электрамагнітная машына, якая выкарыстоўваецца ў тэлефоннай апаратуры.

|| прым. індуктарны, ✂.

індукцыя, ✂, ж.

1. Спосаб разважання ад прыватных фактаў да агульных вывадаў; проціл. дэдукцыя (кніжн.).

2. Узбуджэнне электрычнага току ў якім-н. правадніку пры руху яго ў магнітным полі або пры змяненні вакол яго магнітнага поля (спец.).

|| прым. індукцыйны, ✂.

індульгенцыя, ✂, ж.

1. У католікаў: грамата на адпушчэнне грахоў, якая выдаецца царквой ад імя папы рымскага за асобыя заслугі перад царквой або за плату.

2. перан. Дазвол на якія-н. дзеянні, учынкі (кніжн.).

індус, ✂, м.

Індыец — паслядоўнік індуізму.

|| ж. індуска, ✂.

|| прым. індускі, ✂.

індустрыя, ✂, ж.

Фабрычна-завадская прамысловасць з машыннай тэхнікай.

• Лёгкая і.
• Цяжкая і.

|| прым. індустрыяльны, ✂.

індустрыялізаваць, ✂; зак. і незак.

Перавесці (пераводзіць) на машынную, індустрыяльную тэхніку; укараніць (-няць) такую тэхніку.

• І. сельскую гаспадарку.

|| наз. індустрыялізацыя, ✂.

індустрыяльны, ✂.

1. гл. індустрыя.

2. Тое, што і прамысловы.

   • Індустрыяльная дзяржава.

індывід, ✂, м.

Тое, што і індывідуум.