Verbum

інвесціраваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

Укласці (укладваць) капітал у прадпрыемства, якое знаходзіцца ў сваёй краіне або за мяжой.

|| наз. інвесціраванне, ✂ і інвестыцыя, ✂.

|| прым. інвестыцыйны, ✂.

інгалятар, ✂, м.

Апарат для інгаляцыі.

|| прым. інгалятарны, ✂.

інгаляцыя, ✂, ж.

Лячэнне ўдыханнем лекавых рэчываў (у выглядзе пары, газаў, распыленых вадкасцей).

• Назначыць інгаляцыю.

|| прым. інгаляцыйны, ✂.

інгрэдыент, ✂, м. (кніжн.).

Састаўная частка чаго-н. (рэчыва, сумесі).

|| прым. інгрэдыентны, ✂.

інгушы, ✂, м.

Народ — карэннае насельніцтва Інгушэціі, якая ўваходзіць у склад Расійскай Федэрацыі.

|| ж. інгушка, ✂.

|| прым. інгушскі, ✂.

• Інгушская мова.

інд...

Першая частка складаных слоў са знач. індывідуальны, напр. індзаказ, індпашыў.

індаеўрапейцы, ✂, м.

Агульная назва плямён — продкаў сучасных народаў, якія гавораць на мовах індаеўрапейскай сям’і.

|| прым. індаеўрапейскі, ✂.

• Індаеўрапейская прамова.
• Індаеўрапейская сям’я моў (агульная для многіх народаў Еўропы, Заходняй Азіі і Індастана, якая ўключае групы балтыйскую, германскую, грэчаскую, індыйскую, іранскую, кельцкую, раманскую, славянскую і інш.).

індалогія, ✂, ж.

Сукупнасць навук пра культуру Індыі.

|| прым. індалагічны, ✂.

інданезійцы, ✂, м.

Агульная назва народнасцей і плямён, якія складаюць асноўнае насельніцтва Інданезіі.

|| ж. інданезійка, ✂.

|| прым. інданезійскі, ✂.

індзейцы, ✂, м.

Агульная назва карэнных плямён і народнасцей (за выключэннем эскімосаў і алеутаў), якія да паяўлення еўрапейцаў насялялі амерыканскі мацярык і захаваліся цяпер толькі ў некаторых раёнах Паўднёвай і Паўночнай Амерыкі.

|| ж. індыянка, ✂.

|| прым. індзейскі, ✂.