Verbum

імуналогія, ✂, ж. (спец.).

Раздзел медыцыны — навука аб неўспрымальнасці арганізма да інфекцыйных захворванняў, аб яго засцерагальных рэакцыях.

імунізаваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

Зрабіць (рабіць) неўспрымальным да інфекцыйных захворванняў.

• І. арганізм.

|| наз. імунізацыя, ✂.

|| прым. імунізацыйны, ✂.

імунітэт, ✂, м. (спец.).

1. Неўспрымальнасць арганізма да інфекцыйных хвароб.

   • Набыты і.
   • Выпрацаваць і. супраць чаго-н. (таксама перан. здольнасць процістаяць чаму-н.).

2. Выключнае права, якое даецца пэўным асобам, не падпарадкоўвацца некаторым агульным законам.

   • Дыпламатычны і. (недатыкальнасць асобы, памяшканняў дыпламатаў).

|| прым. імунны, ✂ і імунітэтны, ✂.

• Імунная рэакцыя арганізма.

імунолаг, ✂, м.

Урач-спецыяліст па імуналогіі.

імчацца, ✂; незак.

Вельмі хутка ехаць, бегчы.

• І. што ёсць сілы.

імчаць, ✂; незак.

1. Вельмі хутка везці, несці.

   • Поезд імчыць пасажыраў.

2. Тое, што і імчацца (разм.).

   • Рака імчыць хвалі.

імша, ✂, ж.

1. У каталіцкай царкве: літургія, абедня.

2. Харавы музычны твор, прызначаны для літургіі.

імшанік, ✂, м.

Уцепленае памяшканне для зімоўкі пчол.

імшаны, ✂.

Зарослы мохам.

• Імшанае покрыва.
• Імшанае балота.

імшара, ✂, ж.

Мохавае балота.

• Топкія імшары.
• Асушыць імшары.