Verbum

імправізаваць, ✂; зак. і незак.

Стварыць (ствараць) што-н. без папярэдняй падрыхтоўкі, у час выканання.

• І. байку.
• І. на раялі.

|| наз. імправізацыя, ✂.

|| зак. зымправізаваць, ✂.

імправізатар, ✂, м.

Чалавек, здольны імправізаваць.

|| прым. імправізатарскі, ✂.

• І. талент.

імправізацыя, ✂, ж.

1. гл. імправізаваць.

2. Імправізаваны твор.

   • Музычная і.

|| прым. імправізацыйны, ✂.

імпрэсарыо, нескл., м.

Асоба, якая арганізоўвае канцэрты, гастролі артыстаў і пад.

імпрэсіянізм, ✂, м.

Плынь у мастацтве канца 19 — пачатку 20 ст., прадстаўнікі якой імкнуліся да непасрэднай перадачы суб’ектыўных адчуванняў, мімалётных уражанняў і настрояў.

|| прым. імпрэсіянісцкі, ✂ і імпрэсіяністычны, ✂.

імпрэсіяніст, ✂, м.

Паслядоўнік імпрэсіянізму.

|| ж. імпрэсіяністка, ✂.

|| прым. імпрэсіянісцкі, ✂.

імпульс, ✂, м.

1. Пабуджальны момант, штуршок, што выклікае якое-н. дзеянне (спец.).

   • Электрычны і.
   • Нервовы і.

2. Унутранае пабуджэнне да чаго-н., інтэлектуальны або эмацыянальны штуршок, стымул (кніжн.).

   • І. да творчай працы.

|| прым. імпульсны, ✂.

• Імпульснае выпрамяненне.

імпульсіўны, ✂ (кніжн.).

1. Які выклікаецца імпульсам.

   • Імпульсіўныя рухі.

2. Які дзейнічае пад уплывам выпадковых імпульсаў.

   • І. чалавек.

|| наз. імпульсіўнасць, ✂.

імпэт, ✂, м.

1. Парыў ветру.

   • Стрымліваць і. ветру.

2. перан. Пыл, пылкасць, імкненне.

   • І. да працы.
   • Любоўны і.

|| прым. імпэтны, ✂.

імуна...

Першая частка складаных слоў са знач.:

1. які мае адносіны да імунітэту (у 1 знач.), напр. імунаалергічны, імунапаталогія, імунарэактыўнасць, імунатэрапія;
2. які мае адносіны да імуналогіі, напр. імуналогія, імунамарфалогія, імунаэмбрыялогія.