Verbum

імклівы, ✂.

1. Вельмі хуткі, быстры ў руху, у развіцці.

   • І. бег.
   • І. час (перан. пра хуткасць развіцця).

2. Які выражае парыў, імкненне да чаго-н.; палкі, гарачы.

   • Імклівая прамова.

|| наз. імклівасць, ✂.

імкненне, ✂, н.

1. гл. імкнуцца.

2. Настойлівая цяга, рашучая мэтанакіраванасць да чаго-н.

   • І. да запаветнай мэты.
   • І. да перамогі.

імкнуцца, ✂; незак.

1. Настойліва дамагацца чаго-н., старацца дасягнуць чаго-н.

   • І. да свабоды.
   • І. да міру

2. Хутка рухацца, накіроўвацца куды-н.

   • Усёй душой і. да сябра (перан. адчуваць цягу да каго-, чаго-н.).

|| наз. імкненне, ✂.

імпазантны, ✂ (кніжн.).

Здольны рабіць добрае ўражанне.

• І. выгляд.
• Імпазантная фігура.

|| наз. імпазантнасць, ✂.

імпанаваць, ✂; незак. (кніжн.).

Выклікаць павагу, давер, рабіць добрае ўражанне; падабацца.

• І. сваім слухачам.

імпарт, ✂, м.

Увоз тавараў, капіталаў, тэхналогій і пад. з-за мяжы; проціл. экспарт.

• І. тавараў.

|| прым. імпартны, ✂.

імпартаваць, ✂; зак. і незак.

Увезці (увозіць) з-за мяжы.

• І. камп’ютэры.

імпарцёр, ✂, м. (спец.).

Асоба, арганізацыя або краіна, якая імпартуе што-н.

• І. нафты.

імпатэнт, ✂, м.

Чалавек, які пакутуе на імпатэнцыю.

|| прым. імпатэнцкі, ✂.

імпатэнтны, ✂.

Які пакутуе ад імпатэнцыі.