Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

зарубежны, ✂.

Які знаходзіцца за рубяжом, замежны.

  • Зарубежныя краіны.
  • Зарубежныя госці.

зарубіць, ✂; зак.

Загнуўшы, падшыць краі.

  • З. Хусцінку.

|| незак. зарубліваць, ✂.

|| наз. зарубліванне, ✂ і зарубка, ✂.

зарубка, ✂, ж.

  1. гл. зарубіць .

  2. Метка, знак, зробленыя сякерай, нажом і пад. на чым-н., засечка.

    • З. на дрэве.

|| прым. зарубкавы, ✂.

зарубцоўвацца, ✂; незак.

Тое, што і рубцавацца.

  • Рана зарубцоўваецца.

зарудзець, ✂; зак. (разм.).

Зрабіцца рудым, зрудзець.

  • Папера ад сонца зарудзела.

заружавелы, ✂.

Які заружавеў, зрабіўся ружовым.

  • Заружавелае неба.

заружавець, ✂; зак.

Стаць ружовым, паружавець.

  • Неба на ўсходзе заружавела.
  • Шчокі заружавелі.

зарука, ✂, ж.

Залог, гарантыя.

  • З. нашых поспехаў.

|| прым. заручны, ✂.

зарумзаць, ✂; зак. (разм.).

Пачаць плакаць.

  • Дзіця зарумзала.

зарунелы, ✂.

Пакрыты рунню, зазелянелы.

  • Зарунелыя палі.