załatwić
załatwi|ć
зак.
1. выканаць; зладзіць; справіць; абладзіць;
~ć formalności — выканаць фармальнасці;
~ć sprawę — абладзіць справу;
~ć co na gębę разм. дамовіцца аб чым вусна;
~one! — пытанне вырашанае!; зроблена!;
2. kogo абслужыць; прыняць;
~ć klienta — абслужыць наведвальніка (наведніка)
załatwić się
зак.
1. z kim/czym справіцца з кім/чым; закончыць справы з кім;
2. разм. памачыцца; аблегчыцца
załatwienie
н. выкананне; уладжанне;
załatwienie interesantów — прыём наведнікаў;
mam dużo spraw do ~a — у мяне шмат нявырашаных спраў
załączać
załącza|ć
незак. далучаць; прыкладаць;
przy niniejszym ~m ... — да гэтага прыкладаю...;
~m pozdrowienia — далучаю свае вітанні
załączenie
załączeni|e
н. дадатак;
w ~u przesyłam zdjęcie — прыкладаю фотаздымак
załączyć
зак. далучыць; дадаць; прыкласці
załkać
зак. зарыдаць; разрыдацца
załoga
ж.
1. гарнізон;
załoga fortecy — гарнізон крэпасці;
2. экіпаж; каманда;
załoga statku — экіпаж судна;
załoga samolotu (czołgu) — экіпаж самалёта (танка);
3. калектыў; персанал;
załoga fabryki — калектыў фабрыкі (завода)