адзіно́чка
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
| адзіно́чка | адзіно́чкі | |
| адзіно́чкі | адзіно́чак | |
| адзіно́чку | адзіно́чкам | |
| адзіно́чку | адзіно́чак | |
| адзіно́чкам | адзіно́чкамі | |
| адзіно́чку | адзіно́чках |
Крыніцы:
адзіно́чка
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
| адзіно́чка | адзіно́чкі | |
| адзіно́чкі | адзіно́чак | |
| адзіно́чку | адзіно́чкам | |
| адзіно́чку | адзіно́чак | |
| адзіно́чкам | адзіно́чкамі | |
| адзіно́чку | адзіно́чках |
Крыніцы:
адзіно́чка
‘тое, што разлічана на аднаго чалавека’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| адзіно́чка | адзіно́чкі | |
| адзіно́чкі | адзіно́чак | |
| адзіно́чцы | адзіно́чкам | |
| адзіно́чку | адзіно́чкі | |
| адзіно́чкай адзіно́чкаю |
адзіно́чкамі | |
| адзіно́чцы | адзіно́чках |
Крыніцы:
адзіночналі́кавы
прыметнік, адносны
| адзіночналі́кавы | адзіночналі́кавая | адзіночналі́кавае | адзіночналі́кавыя | |
| адзіночналі́кавага | адзіночналі́кавай адзіночналі́кавае |
адзіночналі́кавага | адзіночналі́кавых | |
| адзіночналі́каваму | адзіночналі́кавай | адзіночналі́каваму | адзіночналі́кавым | |
| адзіночналі́кавы ( адзіночналі́кавага ( |
адзіночналі́кавую | адзіночналі́кавае | адзіночналі́кавыя ( адзіночналі́кавых ( |
|
| адзіночналі́кавым | адзіночналі́кавай адзіночналі́каваю |
адзіночналі́кавым | адзіночналі́кавымі | |
| адзіночналі́кавым | адзіночналі́кавай | адзіночналі́кавым | адзіночналі́кавых | |
Крыніцы:
адзіно́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| адзіно́чнасць | |
| адзіно́чнасці | |
| адзіно́чнасці | |
| адзіно́чнасць | |
| адзіно́чнасцю | |
| адзіно́чнасці |
Крыніцы:
адзіно́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| адзіно́чнік | адзіно́чнікі | |
| адзіно́чніка | адзіно́чнікаў | |
| адзіно́чніку | адзіно́чнікам | |
| адзіно́чніка | адзіно́чнікаў | |
| адзіно́чнікам | адзіно́чнікамі | |
| адзіно́чніку | адзіно́чніках |
Крыніцы:
адзіно́чніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| адзіно́чніца | адзіно́чніцы | |
| адзіно́чніцы | адзіно́чніц | |
| адзіно́чніцы | адзіно́чніцам | |
| адзіно́чніцу | адзіно́чніц | |
| адзіно́чніцай адзіно́чніцаю |
адзіно́чніцамі | |
| адзіно́чніцы | адзіно́чніцах |
Крыніцы:
адзіно́чны
прыметнік, адносны
| адзіно́чны | адзіно́чная | адзіно́чнае | адзіно́чныя | |
| адзіно́чнага | адзіно́чнай адзіно́чнае |
адзіно́чнага | адзіно́чных | |
| адзіно́чнаму | адзіно́чнай | адзіно́чнаму | адзіно́чным | |
| адзіно́чны ( адзіно́чнага ( |
адзіно́чную | адзіно́чнае | адзіно́чныя ( адзіно́чных ( |
|
| адзіно́чным | адзіно́чнай адзіно́чнаю |
адзіно́чным | адзіно́чнымі | |
| адзіно́чным | адзіно́чнай | адзіно́чным | адзіно́чных | |
Крыніцы:
адзіно́чыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| адзіно́чуся | адзіно́чымся | |
| адзіно́чышся | адзіно́чыцеся | |
| адзіно́чыцца | адзіно́чацца | |
| Прошлы час | ||
| адзіно́чыўся | адзіно́чыліся | |
| адзіно́чылася | ||
| адзіно́чылася | ||
| Загадны лад | ||
| адзіно́чся | адзіно́чцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| адзіно́чачыся | ||
Крыніцы:
адзіно́чыць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| адзіно́чу | адзіно́чым | |
| адзіно́чыш | адзіно́чыце | |
| адзіно́чыць | адзіно́чаць | |
| Прошлы час | ||
| адзіно́чыў | адзіно́чылі | |
| адзіно́чыла | ||
| адзіно́чыла | ||
| Загадны лад | ||
| адзіно́ч | адзіно́чце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| адзіно́чачы | ||
Крыніцы:
адзі́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| адзі́нства | |
| адзі́нства | |
| адзі́нству | |
| адзі́нства | |
| адзі́нствам | |
| адзі́нстве |
Крыніцы: