Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

адзіно́чка

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. адзіно́чка адзіно́чкі
Р. адзіно́чкі адзіно́чак
Д. адзіно́чку адзіно́чкам
В. адзіно́чку адзіно́чак
Т. адзіно́чкам адзіно́чкамі
М. адзіно́чку адзіно́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адзіно́чка

‘тое, што разлічана на аднаго чалавека’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. адзіно́чка адзіно́чкі
Р. адзіно́чкі адзіно́чак
Д. адзіно́чцы адзіно́чкам
В. адзіно́чку адзіно́чкі
Т. адзіно́чкай
адзіно́чкаю
адзіно́чкамі
М. адзіно́чцы адзіно́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адзіночналі́кавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адзіночналі́кавы адзіночналі́кавая адзіночналі́кавае адзіночналі́кавыя
Р. адзіночналі́кавага адзіночналі́кавай
адзіночналі́кавае
адзіночналі́кавага адзіночналі́кавых
Д. адзіночналі́каваму адзіночналі́кавай адзіночналі́каваму адзіночналі́кавым
В. адзіночналі́кавы (неадуш.)
адзіночналі́кавага (адуш.)
адзіночналі́кавую адзіночналі́кавае адзіночналі́кавыя (неадуш.)
адзіночналі́кавых (адуш.)
Т. адзіночналі́кавым адзіночналі́кавай
адзіночналі́каваю
адзіночналі́кавым адзіночналі́кавымі
М. адзіночналі́кавым адзіночналі́кавай адзіночналі́кавым адзіночналі́кавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

адзіно́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. адзіно́чнасць
Р. адзіно́чнасці
Д. адзіно́чнасці
В. адзіно́чнасць
Т. адзіно́чнасцю
М. адзіно́чнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

адзіно́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адзіно́чнік адзіно́чнікі
Р. адзіно́чніка адзіно́чнікаў
Д. адзіно́чніку адзіно́чнікам
В. адзіно́чніка адзіно́чнікаў
Т. адзіно́чнікам адзіно́чнікамі
М. адзіно́чніку адзіно́чніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адзіно́чніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. адзіно́чніца адзіно́чніцы
Р. адзіно́чніцы адзіно́чніц
Д. адзіно́чніцы адзіно́чніцам
В. адзіно́чніцу адзіно́чніц
Т. адзіно́чніцай
адзіно́чніцаю
адзіно́чніцамі
М. адзіно́чніцы адзіно́чніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адзіно́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адзіно́чны адзіно́чная адзіно́чнае адзіно́чныя
Р. адзіно́чнага адзіно́чнай
адзіно́чнае
адзіно́чнага адзіно́чных
Д. адзіно́чнаму адзіно́чнай адзіно́чнаму адзіно́чным
В. адзіно́чны (неадуш.)
адзіно́чнага (адуш.)
адзіно́чную адзіно́чнае адзіно́чныя (неадуш.)
адзіно́чных (адуш.)
Т. адзіно́чным адзіно́чнай
адзіно́чнаю
адзіно́чным адзіно́чнымі
М. адзіно́чным адзіно́чнай адзіно́чным адзіно́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адзіно́чыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адзіно́чуся адзіно́чымся
2-я ас. адзіно́чышся адзіно́чыцеся
3-я ас. адзіно́чыцца адзіно́чацца
Прошлы час
м. адзіно́чыўся адзіно́чыліся
ж. адзіно́чылася
н. адзіно́чылася
Загадны лад
2-я ас. адзіно́чся адзіно́чцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час адзіно́чачыся

Крыніцы: piskunou2012.

адзіно́чыць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адзіно́чу адзіно́чым
2-я ас. адзіно́чыш адзіно́чыце
3-я ас. адзіно́чыць адзіно́чаць
Прошлы час
м. адзіно́чыў адзіно́чылі
ж. адзіно́чыла
н. адзіно́чыла
Загадны лад
2-я ас. адзіно́ч адзіно́чце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адзіно́чачы

Крыніцы: piskunou2012.

адзі́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. адзі́нства
Р. адзі́нства
Д. адзі́нству
В. адзі́нства
Т. адзі́нствам
М. адзі́нстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.