даве́йваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даве́йваю |
даве́йваем |
| 2-я ас. |
даве́йваеш |
даве́йваеце |
| 3-я ас. |
даве́йвае |
даве́йваюць |
| Прошлы час |
| м. |
даве́йваў |
даве́йвалі |
| ж. |
даве́йвала |
| н. |
даве́йвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даве́йвай |
даве́йвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
даве́йваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
давекава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
давекава́ны |
давекава́ная |
давекава́нае |
давекава́ныя |
| Р. |
давекава́нага |
давекава́най давекава́нае |
давекава́нага |
давекава́ных |
| Д. |
давекава́наму |
давекава́най |
давекава́наму |
давекава́ным |
| В. |
давекава́ны (неадуш.) давекава́нага (адуш.) |
давекава́ную |
давекава́нае |
давекава́ныя (неадуш.) давекава́ных (адуш.) |
| Т. |
давекава́ным |
давекава́най давекава́наю |
давекава́ным |
давекава́нымі |
| М. |
давекава́ным |
давекава́най |
давекава́ным |
давекава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
давекава́ць
‘скончыць свой век’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
давяку́ю |
давяку́ем |
| 2-я ас. |
давяку́еш |
давяку́еце |
| 3-я ас. |
давяку́е |
давяку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
давекава́ў |
давекава́лі |
| ж. |
давекава́ла |
| н. |
давекава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
давяку́й |
давяку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
давекава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
даве́ку
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| даве́ку |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
даве́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
даве́р |
| Р. |
даве́ру |
| Д. |
даве́ру |
| В. |
даве́р |
| Т. |
даве́рам |
| М. |
даве́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
даве́ранасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
даве́ранасць |
даве́ранасці |
| Р. |
даве́ранасці |
даве́ранасцей даве́ранасцяў |
| Д. |
даве́ранасці |
даве́ранасцям |
| В. |
даве́ранасць |
даве́ранасці |
| Т. |
даве́ранасцю |
даве́ранасцямі |
| М. |
даве́ранасці |
даве́ранасцях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
даве́ранне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
даве́ранне |
| Р. |
даве́рання |
| Д. |
даве́ранню |
| В. |
даве́ранне |
| Т. |
даве́раннем |
| М. |
даве́ранні |
Крыніцы:
piskunou2012.
даве́раны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даве́раны |
даве́раная |
даве́ранае |
даве́раныя |
| Р. |
даве́ранага |
даве́ранай даве́ранае |
даве́ранага |
даве́раных |
| Д. |
даве́ранаму |
даве́ранай |
даве́ранаму |
даве́раным |
| В. |
даве́раны (неадуш.) даве́ранага (адуш.) |
даве́раную |
даве́ранае |
даве́раныя (неадуш.) даве́раных (адуш.) |
| Т. |
даве́раным |
даве́ранай даве́ранаю |
даве́раным |
даве́ранымі |
| М. |
даве́раным |
даве́ранай |
даве́раным |
даве́раных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
даве́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даве́раны |
даве́раная |
даве́ранае |
даве́раныя |
| Р. |
даве́ранага |
даве́ранай даве́ранае |
даве́ранага |
даве́раных |
| Д. |
даве́ранаму |
даве́ранай |
даве́ранаму |
даве́раным |
| В. |
даве́раны (неадуш.) даве́ранага (адуш.) |
даве́раную |
даве́ранае |
даве́раныя (неадуш.) даве́раных (адуш.) |
| Т. |
даве́раным |
даве́ранай даве́ранаю |
даве́раным |
даве́ранымі |
| М. |
даве́раным |
даве́ранай |
даве́раным |
даве́раных |
Кароткая форма: даве́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.