каўхану́ць
‘мяўкнуць, каркнуць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каўхану́ |
каўханё́м |
| 2-я ас. |
каўхане́ш |
каўханяце́ |
| 3-я ас. |
каўхане́ |
каўхану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
каўхану́ў |
каўхану́лі |
| ж. |
каўхану́ла |
| н. |
каўхану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каўхані́ |
каўхані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
каўхану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
каўха́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каўха́юся |
каўха́емся |
| 2-я ас. |
каўха́ешся |
каўха́ецеся |
| 3-я ас. |
каўха́ецца |
каўха́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
каўха́ўся |
каўха́ліся |
| ж. |
каўха́лася |
| н. |
каўха́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каўха́йся |
каўха́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
каўха́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
каўха́ць
‘мяўкаць, каркаць, назойліва прасіць, канькаць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каўха́ю |
каўха́ем |
| 2-я ас. |
каўха́еш |
каўха́еце |
| 3-я ас. |
каўха́е |
каўха́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каўха́ў |
каўха́лі |
| ж. |
каўха́ла |
| н. |
каўха́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каўха́й |
каўха́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
каўха́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
каўхну́ць
‘мяўкнуць, каркнуць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каўхну́ |
каўхнё́м |
| 2-я ас. |
каўхне́ш |
каўхняце́ |
| 3-я ас. |
каўхне́ |
каўхну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
каўхну́ў |
каўхну́лі |
| ж. |
каўхну́ла |
| н. |
каўхну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каўхні́ |
каўхні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
каўхну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
каўцкія́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каўцкія́нец |
каўцкія́нцы |
| Р. |
каўцкія́нца |
каўцкія́нцаў |
| Д. |
каўцкія́нцу |
каўцкія́нцам |
| В. |
каўцкія́нца |
каўцкія́нцаў |
| Т. |
каўцкія́нцам |
каўцкія́нцамі |
| М. |
каўцкія́нцу |
каўцкія́нцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
каўцкія́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
каўцкія́нскі |
каўцкія́нская |
каўцкія́нскае |
каўцкія́нскія |
| Р. |
каўцкія́нскага |
каўцкія́нскай каўцкія́нскае |
каўцкія́нскага |
каўцкія́нскіх |
| Д. |
каўцкія́нскаму |
каўцкія́нскай |
каўцкія́нскаму |
каўцкія́нскім |
| В. |
каўцкія́нскі (неадуш.) каўцкія́нскага (адуш.) |
каўцкія́нскую |
каўцкія́нскае |
каўцкія́нскія (неадуш.) каўцкія́нскіх (адуш.) |
| Т. |
каўцкія́нскім |
каўцкія́нскай каўцкія́нскаю |
каўцкія́нскім |
каўцкія́нскімі |
| М. |
каўцкія́нскім |
каўцкія́нскай |
каўцкія́нскім |
каўцкія́нскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
каўцкія́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
каўцкія́нства |
| Р. |
каўцкія́нства |
| Д. |
каўцкія́нству |
| В. |
каўцкія́нства |
| Т. |
каўцкія́нствам |
| М. |
каўцкія́нстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
каўчу́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каўчу́к |
каўчукі́ |
| Р. |
каўчуку́ |
каўчуко́ў |
| Д. |
каўчуку́ |
каўчука́м |
| В. |
каўчу́к |
каўчукі́ |
| Т. |
каўчуко́м |
каўчука́мі |
| М. |
каўчуку́ |
каўчука́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каўчукаво́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каўчукаво́д |
каўчукаво́ды |
| Р. |
каўчукаво́да |
каўчукаво́даў |
| Д. |
каўчукаво́ду |
каўчукаво́дам |
| В. |
каўчукаво́да |
каўчукаво́даў |
| Т. |
каўчукаво́дам |
каўчукаво́дамі |
| М. |
каўчукаво́дзе |
каўчукаво́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
каўчукаво́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
каўчукаво́дства |
| Р. |
каўчукаво́дства |
| Д. |
каўчукаво́дству |
| В. |
каўчукаво́дства |
| Т. |
каўчукаво́дствам |
| М. |
каўчукаво́дстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.