Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ду́браўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ду́браўскі	ду́браўская	ду́браўскае	ду́браўскія
Р.	ду́браўскага	ду́браўскай ду́браўскае	ду́браўскага	ду́браўскіх
Д.	ду́браўскаму	ду́браўскай	ду́браўскаму	ду́браўскім
В.	ду́браўскі (неадуш.) ду́браўскага (адуш.)	ду́браўскую	ду́браўскае	ду́браўскія (неадуш.) ду́браўскіх (адуш.)
Т.	ду́браўскім	ду́браўскай ду́браўскаю	ду́браўскім	ду́браўскімі
М.	ду́браўскім	ду́браўскай	ду́браўскім	ду́браўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Дубра́ўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

дубро́ва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дубро́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Дубро́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

дубро́вачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

дубро́венскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дубро́венскі	дубро́венская	дубро́венскае	дубро́венскія
Р.	дубро́венскага	дубро́венскай дубро́венскае	дубро́венскага	дубро́венскіх
Д.	дубро́венскаму	дубро́венскай	дубро́венскаму	дубро́венскім
В.	дубро́венскі (неадуш.) дубро́венскага (адуш.)	дубро́венскую	дубро́венскае	дубро́венскія (неадуш.) дубро́венскіх (адуш.)
Т.	дубро́венскім	дубро́венскай дубро́венскаю	дубро́венскім	дубро́венскімі
М.	дубро́венскім	дубро́венскай	дубро́венскім	дубро́венскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Дубро́віна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Дубро́віца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Дубро́віцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum