дубня́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дубня́к |
дубнякі́ |
| Р. |
дубняку́ |
дубняко́ў |
| Д. |
дубняку́ |
дубняка́м |
| В. |
дубня́к |
дубнякі́ |
| Т. |
дубняко́м |
дубняка́мі |
| М. |
дубняку́ |
дубняка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Дубнякі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дубнякі́ |
| Р. |
Дубняко́ў |
| Д. |
Дубняка́м |
| В. |
Дубнякі́ |
| Т. |
Дубняка́мі |
| М. |
Дубняка́х |
дубо́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| дубо́ва |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
дубо́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дубо́васць |
| Р. |
дубо́васці |
| Д. |
дубо́васці |
| В. |
дубо́васць |
| Т. |
дубо́васцю |
| М. |
дубо́васці |
Крыніцы:
piskunou2012.
Дубо́вікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дубо́вікі |
| Р. |
Дубо́вікаў |
| Д. |
Дубо́вікам |
| В. |
Дубо́вікі |
| Т. |
Дубо́вікамі |
| М. |
Дубо́віках |
дубо́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дубо́вы |
дубо́вая |
дубо́вае |
дубо́выя |
| Р. |
дубо́вага |
дубо́вай дубо́вае |
дубо́вага |
дубо́вых |
| Д. |
дубо́ваму |
дубо́вай |
дубо́ваму |
дубо́вым |
| В. |
дубо́вы (неадуш.) дубо́вага (адуш.) |
дубо́вую |
дубо́вае |
дубо́выя (неадуш.) дубо́вых (адуш.) |
| Т. |
дубо́вым |
дубо́вай дубо́ваю |
дубо́вым |
дубо́вымі |
| М. |
дубо́вым |
дубо́вай |
дубо́вым |
дубо́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дубо́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дубо́к |
дубкі́ |
| Р. |
дубка́ |
дубко́ў |
| Д. |
дубку́ |
дубка́м |
| В. |
дубо́к |
дубкі́ |
| Т. |
дубко́м |
дубка́мі |
| М. |
дубку́ |
дубка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.