Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дублява́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дублява́ны дублява́ная дублява́нае дублява́ныя
Р. дублява́нага дублява́най
дублява́нае
дублява́нага дублява́ных
Д. дублява́наму дублява́най дублява́наму дублява́ным
В. дублява́ны (неадуш.)
дублява́нага (адуш.)
дублява́ную дублява́нае дублява́ныя (неадуш.)
дублява́ных (адуш.)
Т. дублява́ным дублява́най
дублява́наю
дублява́ным дублява́нымі
М. дублява́ным дублява́най дублява́ным дублява́ных

Кароткая форма: дублява́на.

Крыніцы: piskunou2012.

дублява́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. дублю́ецца дублю́юцца
Прошлы час
м. дублява́ўся дублява́ліся
ж. дублява́лася
н. дублява́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час дублю́ючыся

Іншыя варыянты: дублі́равацца.

Крыніцы: piskunou2012.

дублява́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дублю́ю дублю́ем
2-я ас. дублю́еш дублю́еце
3-я ас. дублю́е дублю́юць
Прошлы час
м. дублява́ў дублява́лі
ж. дублява́ла
н. дублява́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час дублю́ючы

Іншыя варыянты: дублі́раваць.

Крыніцы: piskunou2012.

дубля́ж

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дубля́ж
Р. дубляжу́
Д. дубляжу́
В. дубля́ж
Т. дубляжо́м
М. дубляжы́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дубля́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дубля́жны дубля́жная дубля́жнае дубля́жныя
Р. дубля́жнага дубля́жнай
дубля́жнае
дубля́жнага дубля́жных
Д. дубля́жнаму дубля́жнай дубля́жнаму дубля́жным
В. дубля́жны (неадуш.)
дубля́жнага (адуш.)
дубля́жную дубля́жнае дубля́жныя (неадуш.)
дубля́жных (адуш.)
Т. дубля́жным дубля́жнай
дубля́жнаю
дубля́жным дубля́жнымі
М. дубля́жным дубля́жнай дубля́жным дубля́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Дубля́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дубля́ны
Р. Дубля́н
Дубля́наў
Д. Дубля́нам
В. Дубля́ны
Т. Дубля́намі
М. Дубля́нах

Ду́бна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ду́бна
Р. Ду́бны
Д. Ду́бне
В. Ду́бну
Т. Ду́бнай
Ду́бнаю
М. Ду́бне

Ду́бна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ду́бна
Р. Ду́бна
Д. Ду́бну
В. Ду́бна
Т. Ду́бнам
М. Ду́бне

Ду́бнавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ду́бнавічы
Р. Ду́бнавіч
Ду́бнавічаў
Д. Ду́бнавічам
В. Ду́бнавічы
Т. Ду́бнавічамі
М. Ду́бнавічах

ду́бненскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ду́бненскі ду́бненская ду́бненскае ду́бненскія
Р. ду́бненскага ду́бненскай
ду́бненскае
ду́бненскага ду́бненскіх
Д. ду́бненскаму ду́бненскай ду́бненскаму ду́бненскім
В. ду́бненскі (неадуш.)
ду́бненскага (адуш.)
ду́бненскую ду́бненскае ду́бненскія (неадуш.)
ду́бненскіх (адуш.)
Т. ду́бненскім ду́бненскай
ду́бненскаю
ду́бненскім ду́бненскімі
М. ду́бненскім ду́бненскай ду́бненскім ду́бненскіх

Крыніцы: piskunou2012.