Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дублі́руючы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дублі́руючы дублі́руючая дублі́руючае дублі́руючыя
Р. дублі́руючага дублі́руючай
дублі́руючае
дублі́руючага дублі́руючых
Д. дублі́руючаму дублі́руючай дублі́руючаму дублі́руючым
В. дублі́руючы (неадуш.)
дублі́руючага (адуш.)
дублі́руючую дублі́руючае дублі́руючыя (неадуш.)
дублі́руючых (адуш.)
Т. дублі́руючым дублі́руючай
дублі́руючаю
дублі́руючым дублі́руючымі
М. дублі́руючым дублі́руючай дублі́руючым дублі́руючых

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дубло́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дубло́н дубло́ны
Р. дубло́на дубло́наў
Д. дубло́ну дубло́нам
В. дубло́н дубло́ны
Т. дубло́нам дубло́намі
М. дубло́не дубло́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ду́бль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ду́бль ду́блі
Р. ду́бля ду́бляў
Д. ду́блю ду́блям
В. ду́бль ду́блі
Т. ду́блем ду́блямі
М. ду́блі ду́блях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дубль-бека́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дубль-бека́р дубль-бека́ры
Р. дубль-бека́ра дубль-бека́раў
Д. дубль-бека́ру дубль-бека́рам
В. дубль-бека́р дубль-бека́ры
Т. дубль-бека́рам дубль-бека́рамі
М. дубль-бека́ры дубль-бека́рах

Крыніцы: piskunou2012.

дубль-дые́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дубль-дые́з дубль-дые́зы
Р. дубль-дые́за дубль-дые́заў
Д. дубль-дые́зу дубль-дые́зам
В. дубль-дые́з дубль-дые́зы
Т. дубль-дые́зам дубль-дые́замі
М. дубль-дые́зе дубль-дые́зах

Крыніцы: piskunou2012.

дубль-пазіты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дубль-пазіты́ўны дубль-пазіты́ўная дубль-пазіты́ўнае дубль-пазіты́ўныя
Р. дубль-пазіты́ўнага дубль-пазіты́ўнай
дубль-пазіты́ўнае
дубль-пазіты́ўнага дубль-пазіты́ўных
Д. дубль-пазіты́ўнаму дубль-пазіты́ўнай дубль-пазіты́ўнаму дубль-пазіты́ўным
В. дубль-пазіты́ўны (неадуш.)
дубль-пазіты́ўнага (адуш.)
дубль-пазіты́ўную дубль-пазіты́ўнае дубль-пазіты́ўныя (неадуш.)
дубль-пазіты́ўных (адуш.)
Т. дубль-пазіты́ўным дубль-пазіты́ўнай
дубль-пазіты́ўнаю
дубль-пазіты́ўным дубль-пазіты́ўнымі
М. дубль-пазіты́ўным дубль-пазіты́ўнай дубль-пазіты́ўным дубль-пазіты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

дублюючы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дублюючы дублюючая дублюючае дублюючыя
Р. дублюючага дублюючай
дублюючае
дублюючага дублюючых
Д. дублюючаму дублюючай дублюючаму дублюючым
В. дублюючы
дублюючага
дублюючую дублюючае дублюючыя
Т. дублюючым дублюючай
дублюючаю
дублюючым дублюючымі
М. дублюючым дублюючай дублюючым дублюючых

дублюючы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дублюючы дублюючая дублюючае дублюючыя
Р. дублюючага дублюючай
дублюючае
дублюючага дублюючых
Д. дублюючаму дублюючай дублюючаму дублюючым
В. дублюючы
дублюючага
дублюючую дублюючае дублюючыя
Т. дублюючым дублюючай
дублюючаю
дублюючым дублюючымі
М. дублюючым дублюючай дублюючым дублюючых

дублява́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дублява́нне дублява́нні
Р. дублява́ння дублява́нняў
Д. дублява́нню дублява́нням
В. дублява́нне дублява́нні
Т. дублява́ннем дублява́ннямі
М. дублява́нні дублява́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

дублява́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дублява́ны дублява́ная дублява́нае дублява́ныя
Р. дублява́нага дублява́най
дублява́нае
дублява́нага дублява́ных
Д. дублява́наму дублява́най дублява́наму дублява́ным
В. дублява́ны (неадуш.)
дублява́нага (адуш.)
дублява́ную дублява́нае дублява́ныя (неадуш.)
дублява́ных (адуш.)
Т. дублява́ным дублява́най
дублява́наю
дублява́ным дублява́нымі
М. дублява́ным дублява́най дублява́ным дублява́ных

Крыніцы: piskunou2012.