Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дубі́чыць

‘дубасіць каго-небудзь і без прамога дапаўнення (у што-небудзь, па чым-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дубі́чу дубі́чым
2-я ас. дубі́чыш дубі́чыце
3-я ас. дубі́чыць дубі́чаць
Прошлы час
м. дубі́чыў дубі́чылі
ж. дубі́чыла
н. дубі́чыла
Загадны лад
2-я ас. дубі́ч дубі́чце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дубі́чачы

Крыніцы: piskunou2012.

Ду́бішча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ду́бішча
Р. Ду́бішча
Д. Ду́бішчу
В. Ду́бішча
Т. Ду́бішчам
М. Ду́бішчы

Дубі́шча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дубі́шча
Р. Дубі́шча
Д. Дубі́шчу
В. Дубі́шча
Т. Дубі́шчам
М. Дубі́шчы

дубка́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дубка́ - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дубкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дубкі́
Р. Дубко́ў
Д. Дубка́м
В. Дубкі́
Т. Дубка́мі
М. Дубка́х

ду́блевы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ду́блевы ду́блевая ду́блевае ду́блевыя
Р. ду́блевага ду́блевай
ду́блевае		 ду́блевага ду́блевых
Д. ду́блеваму ду́блевай ду́блеваму ду́блевым
В. ду́блевы (неадуш.)
ду́блевага (адуш.)		 ду́блевую ду́блевае ду́блевыя (неадуш.)
ду́блевых (адуш.)
Т. ду́блевым ду́блевай
ду́блеваю		 ду́блевым ду́блевымі
М. ду́блевым ду́блевай ду́блевым ду́блевых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

дубле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дубле́нне
Р. дубле́ння
Д. дубле́нню
В. дубле́нне
Т. дубле́ннем
М. дубле́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ду́блены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ду́блены ду́бленая ду́бленае ду́бленыя
Р. ду́бленага ду́бленай
ду́бленае		 ду́бленага ду́бленых
Д. ду́бленаму ду́бленай ду́бленаму ду́бленым
В. ду́блены (неадуш.)
ду́бленага (адуш.)		 ду́бленую ду́бленае ду́бленыя (неадуш.)
ду́бленых (адуш.)
Т. ду́бленым ду́бленай
ду́бленаю		 ду́бленым ду́бленымі
М. ду́бленым ду́бленай ду́бленым ду́бленых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ду́блены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ду́блены ду́бленая ду́бленае ду́бленыя
Р. ду́бленага ду́бленай
ду́бленае		 ду́бленага ду́бленых
Д. ду́бленаму ду́бленай ду́бленаму ду́бленым
В. ду́блены (неадуш.)
ду́бленага (адуш.)		 ду́бленую ду́бленае ду́бленыя (неадуш.)
ду́бленых (адуш.)
Т. ду́бленым ду́бленай
ду́бленаю		 ду́бленым ду́бленымі
М. ду́бленым ду́бленай ду́бленым ду́бленых

Кароткая форма: ду́блена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дубле́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дубле́т дубле́ты
Р. дубле́та дубле́таў
Д. дубле́ту дубле́там
В. дубле́т дубле́ты
Т. дубле́там дубле́тамі
М. дубле́це дубле́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.