Verbum

Дубі́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Дубінцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Дубіны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Дубі́тава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

дубі́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Ду́біца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

дубі́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дубі́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ду́бічна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Ду́бічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы