Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Дубро́вы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

дубро́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

дубро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Дубро́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Дубро́ўкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Дубро́ўна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Дубро́ўнае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Дубро́ўнік

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Дубро́ўнікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

дубро́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дубро́ўны	дубро́ўная	дубро́ўнае	дубро́ўныя
Р.	дубро́ўнага	дубро́ўнай дубро́ўнае	дубро́ўнага	дубро́ўных
Д.	дубро́ўнаму	дубро́ўнай	дубро́ўнаму	дубро́ўным
В.	дубро́ўны (неадуш.) дубро́ўнага (адуш.)	дубро́ўную	дубро́ўнае	дубро́ўныя (неадуш.) дубро́ўных (адуш.)
Т.	дубро́ўным	дубро́ўнай дубро́ўнаю	дубро́ўным	дубро́ўнымі
М.	дубро́ўным	дубро́ўнай	дубро́ўным	дубро́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Verbum