Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Дубро́ўня

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

дубро́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дубро́ўскі	дубро́ўская	дубро́ўскае	дубро́ўскія
Р.	дубро́ўскага	дубро́ўскай дубро́ўскае	дубро́ўскага	дубро́ўскіх
Д.	дубро́ўскаму	дубро́ўскай	дубро́ўскаму	дубро́ўскім
В.	дубро́ўскі (неадуш.) дубро́ўскага (адуш.)	дубро́ўскую	дубро́ўскае	дубро́ўскія (неадуш.) дубро́ўскіх (адуш.)
Т.	дубро́ўскім	дубро́ўскай дубро́ўскаю	дубро́ўскім	дубро́ўскімі
М.	дубро́ўскім	дубро́ўскай	дубро́ўскім	дубро́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Дубро́ўскія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Дубро́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

дубцо́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Дубцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Дубча́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

ду́бчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дубы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

дубэ́льты

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

Verbum