Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дзіва́чна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дзіва́чна - -

Крыніцы: piskunou2012.

дзіва́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дзіва́чнасць
Р. дзіва́чнасці
Д. дзіва́чнасці
В. дзіва́чнасць
Т. дзіва́чнасцю
М. дзіва́чнасці

Крыніцы: piskunou2012.

дзіва́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзіва́чнік дзіва́чнікі
Р. дзіва́чніка дзіва́чнікаў
Д. дзіва́чніку дзіва́чнікам
В. дзіва́чніка дзіва́чнікаў
Т. дзіва́чнікам дзіва́чнікамі
М. дзіва́чніку дзіва́чніках

Крыніцы: piskunou2012.

дзіва́чніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзіва́чніца дзіва́чніцы
Р. дзіва́чніцы дзіва́чніц
Д. дзіва́чніцы дзіва́чніцам
В. дзіва́чніцу дзіва́чніц
Т. дзіва́чніцай
дзіва́чніцаю		 дзіва́чніцамі
М. дзіва́чніцы дзіва́чніцах

Крыніцы: piskunou2012.

дзіва́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіва́чны дзіва́чная дзіва́чнае дзіва́чныя
Р. дзіва́чнага дзіва́чнай
дзіва́чнае		 дзіва́чнага дзіва́чных
Д. дзіва́чнаму дзіва́чнай дзіва́чнаму дзіва́чным
В. дзіва́чны (неадуш.)
дзіва́чнага (адуш.)		 дзіва́чную дзіва́чнае дзіва́чныя (неадуш.)
дзіва́чных (адуш.)
Т. дзіва́чным дзіва́чнай
дзіва́чнаю		 дзіва́чным дзіва́чнымі
М. дзіва́чным дзіва́чнай дзіва́чным дзіва́чных

Крыніцы: piskunou2012.

дзівачы́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дзівачы́нка
Р. дзівачы́нкі
Д. дзівачы́нцы
В. дзівачы́нку
Т. дзівачы́нкай
дзівачы́нкаю
М. дзівачы́нцы

Крыніцы: piskunou2012.

дзіва́чыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзіва́чуся дзіва́чымся
2-я ас. дзіва́чышся дзіва́чыцеся
3-я ас. дзіва́чыцца дзіва́чацца
Прошлы час
м. дзіва́чыўся дзіва́чыліся
ж. дзіва́чылася
н. дзіва́чылася
Загадны лад
2-я ас. дзіва́чся дзіва́чцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзіва́чачыся

Крыніцы: piskunou2012.

дзіва́чыць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзіва́чу дзіва́чым
2-я ас. дзіва́чыш дзіва́чыце
3-я ас. дзіва́чыць дзіва́чаць
Прошлы час
м. дзіва́чыў дзіва́чылі
ж. дзіва́чыла
н. дзіва́чыла
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзіва́чачы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзіве́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзіве́нне
Р. дзіве́ння
Д. дзіве́нню
В. дзіве́нне
Т. дзіве́ннем
М. дзіве́нні

Крыніцы: piskunou2012.

Дзі́він

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дзі́він
Р. Дзі́віна
Д. Дзі́віну
В. Дзі́він
Т. Дзі́вінам
М. Дзі́віне