Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дзівава́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дзівава́та - -

дзіваваты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіваваты дзіваватая дзіваватае дзіваватыя
Р. дзіваватага дзіваватай
дзіваватае		 дзіваватага дзіваватых
Д. дзіваватаму дзіваватай дзіваватаму дзіваватым
В. дзіваваты
дзіваватага		 дзіваватую дзіваватае дзіваватыя
Т. дзіваватым дзіваватай
дзіваватаю		 дзіваватым дзіваватымі
М. дзіваватым дзіваватай дзіваватым дзіваватых

дзівава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзіву́юся дзіву́емся
2-я ас. дзіву́ешся дзіву́ецеся
3-я ас. дзіву́ецца дзіву́юцца
Прошлы час
м. дзівава́ўся дзівава́ліся
ж. дзівава́лася
н. дзівава́лася
Загадны лад
2-я ас. дзіву́йся дзіву́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзіву́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзівава́ць

‘здзіўляцца’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзіву́ю дзіву́ем
2-я ас. дзіву́еш дзіву́еце
3-я ас. дзіву́е дзіву́юць
Прошлы час
м. дзівава́ў дзівава́лі
ж. дзівава́ла
н. дзівава́ла
Загадны лад
2-я ас. дзіву́й дзіву́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзіву́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

дзіва́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзіва́к дзівакі́
Р. дзівака́ дзівако́ў
Д. дзіваку́ дзівака́м
В. дзівака́ дзівако́ў
Т. дзівако́м дзівака́мі
М. дзіваку́ дзівака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзівакава́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дзівакава́та - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дзівакава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дзівакава́тасць
Р. дзівакава́тасці
Д. дзівакава́тасці
В. дзівакава́тасць
Т. дзівакава́тасцю
М. дзівакава́тасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

дзівакава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзівакава́ты дзівакава́тая дзівакава́тае дзівакава́тыя
Р. дзівакава́тага дзівакава́тай
дзівакава́тае		 дзівакава́тага дзівакава́тых
Д. дзівакава́таму дзівакава́тай дзівакава́таму дзівакава́тым
В. дзівакава́ты (неадуш.)
дзівакава́тага (адуш.)		 дзівакава́тую дзівакава́тае дзівакава́тыя (неадуш.)
дзівакава́тых (адуш.)
Т. дзівакава́тым дзівакава́тай
дзівакава́таю		 дзівакава́тым дзівакава́тымі
М. дзівакава́тым дзівакава́тай дзівакава́тым дзівакава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзіва́нна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дзіва́нна
Р. дзіва́нны
Д. дзіва́нне
В. дзіва́нну
Т. дзіва́ннай
дзіва́ннаю
М. дзіва́нне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзівасі́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзівасі́л
Р. дзівасі́лу
Д. дзівасі́лу
В. дзівасі́л
Т. дзівасі́лам
М. дзівасі́ле

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.