Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дзі́вінскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзі́вінскі дзі́вінская дзі́вінскае дзі́вінскія
Р. дзі́вінскага дзі́вінскай
дзі́вінскае		 дзі́вінскага дзі́вінскіх
Д. дзі́вінскаму дзі́вінскай дзі́вінскаму дзі́вінскім
В. дзі́вінскі (неадуш.)
дзі́вінскага (адуш.)		 дзі́вінскую дзі́вінскае дзі́вінскія (неадуш.)
дзі́вінскіх (адуш.)
Т. дзі́вінскім дзі́вінскай
дзі́вінскаю		 дзі́вінскім дзі́вінскімі
М. дзі́вінскім дзі́вінскай дзі́вінскім дзі́вінскіх

Крыніцы: piskunou2012.

дзіві́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзіўлю́ся дзі́вімся
2-я ас. дзі́вішся дзі́віцеся
3-я ас. дзі́віцца дзі́вяцца
Прошлы час
м. дзіві́ўся дзіві́ліся
ж. дзіві́лася
н. дзіві́лася
Загадны лад
2-я ас. дзіві́ся дзіві́цеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзі́вячыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзіві́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзіўлю́ дзі́вім
2-я ас. дзі́віш дзі́віце
3-я ас. дзі́віць дзі́вяць
Прошлы час
м. дзіві́ў дзіві́лі
ж. дзіві́ла
н. дзіві́ла
Загадны лад
2-я ас. дзіві́ дзіві́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзі́вячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзіво́сіна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзіво́сіна дзіво́сіны
Р. дзіво́сіны дзіво́сін
Д. дзіво́сіне дзіво́сінам
В. дзіво́сіну дзіво́сіны
Т. дзіво́сінай
дзіво́сінаю		 дзіво́сінамі
М. дзіво́сіне дзіво́сінах

Крыніцы: piskunou2012.

дзіво́сна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дзіво́сна дзіво́сней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дзіво́снасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дзіво́снасць
Р. дзіво́снасці
Д. дзіво́снасці
В. дзіво́снасць
Т. дзіво́снасцю
М. дзіво́снасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзіво́сна-прыго́жы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіво́сна-прыго́жы дзіво́сна-прыго́жая дзіво́сна-прыго́жае дзіво́сна-прыго́жыя
Р. дзіво́сна-прыго́жага дзіво́сна-прыго́жай
дзіво́сна-прыго́жае		 дзіво́сна-прыго́жага дзіво́сна-прыго́жых
Д. дзіво́сна-прыго́жаму дзіво́сна-прыго́жай дзіво́сна-прыго́жаму дзіво́сна-прыго́жым
В. дзіво́сна-прыго́жы (неадуш.)
дзіво́сна-прыго́жага (адуш.)		 дзіво́сна-прыго́жую дзіво́сна-прыго́жае дзіво́сна-прыго́жыя (неадуш.)
дзіво́сна-прыго́жых (адуш.)
Т. дзіво́сна-прыго́жым дзіво́сна-прыго́жай
дзіво́сна-прыго́жаю		 дзіво́сна-прыго́жым дзіво́сна-прыго́жымі
М. дзіво́сна-прыго́жым дзіво́сна-прыго́жай дзіво́сна-прыго́жым дзіво́сна-прыго́жых

Крыніцы: piskunou2012.

дзіво́сненькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіво́сненькі дзіво́сненькая дзіво́сненькае дзіво́сненькія
Р. дзіво́сненькага дзіво́сненькай
дзіво́сненькае		 дзіво́сненькага дзіво́сненькіх
Д. дзіво́сненькаму дзіво́сненькай дзіво́сненькаму дзіво́сненькім
В. дзіво́сненькі (неадуш.)
дзіво́сненькага (адуш.)		 дзіво́сненькую дзіво́сненькае дзіво́сненькія (неадуш.)
дзіво́сненькіх (адуш.)
Т. дзіво́сненькім дзіво́сненькай
дзіво́сненькаю		 дзіво́сненькім дзіво́сненькімі
М. дзіво́сненькім дзіво́сненькай дзіво́сненькім дзіво́сненькіх

Крыніцы: piskunou2012.

дзіво́снець

‘станавіцца (больш) дзівосным’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. дзіво́снее -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. дзіво́снела

Крыніцы: piskunou2012.

дзіво́снік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзіво́снік дзіво́снікі
Р. дзіво́сніка дзіво́снікаў
Д. дзіво́сніку дзіво́снікам
В. дзіво́сніка дзіво́снікаў
Т. дзіво́снікам дзіво́снікамі
М. дзіво́сніку дзіво́сніках

Крыніцы: piskunou2012.