Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дзіво́сніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзіво́сніца дзіво́сніцы
Р. дзіво́сніцы дзіво́сніц
Д. дзіво́сніцы дзіво́сніцам
В. дзіво́сніцу дзіво́сніц
Т. дзіво́сніцай
дзіво́сніцаю		 дзіво́сніцамі
М. дзіво́сніцы дзіво́сніцах

Крыніцы: piskunou2012.

дзіво́снічаць

‘паводзіць сябе дзіўна’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзіво́снічаю дзіво́снічаем
2-я ас. дзіво́снічаеш дзіво́снічаеце
3-я ас. дзіво́снічае дзіво́снічаюць
Прошлы час
м. дзіво́снічаў дзіво́снічалі
ж. дзіво́снічала
н. дзіво́снічала
Загадны лад
2-я ас. дзіво́снічай дзіво́снічайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзіво́снічаючы

Крыніцы: piskunou2012.

дзіво́сны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіво́сны дзіво́сная дзіво́снае дзіво́сныя
Р. дзіво́снага дзіво́снай
дзіво́снае		 дзіво́снага дзіво́сных
Д. дзіво́снаму дзіво́снай дзіво́снаму дзіво́сным
В. дзіво́сны (неадуш.)
дзіво́снага (адуш.)		 дзіво́сную дзіво́снае дзіво́сныя (неадуш.)
дзіво́сных (адуш.)
Т. дзіво́сным дзіво́снай
дзіво́снаю		 дзіво́сным дзіво́снымі
М. дзіво́сным дзіво́снай дзіво́сным дзіво́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзіво́сы

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. дзіво́сы
Р. дзіво́саў
дзіво́с
Д. дзіво́сам
В. дзіво́сы
Т. дзіво́самі
М. дзіво́сах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзіво́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзіво́та дзіво́ты
Р. дзіво́ты дзіво́т
Д. дзіво́це дзіво́там
В. дзіво́ту дзіво́ты
Т. дзіво́тай
дзіво́таю		 дзіво́тамі
М. дзіво́це дзіво́тах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзіво́тліва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дзіво́тліва - -

Крыніцы: piskunou2012.

дзіво́тлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіво́тлівы дзіво́тлівая дзіво́тлівае дзіво́тлівыя
Р. дзіво́тлівага дзіво́тлівай
дзіво́тлівае		 дзіво́тлівага дзіво́тлівых
Д. дзіво́тліваму дзіво́тлівай дзіво́тліваму дзіво́тлівым
В. дзіво́тлівы (неадуш.)
дзіво́тлівага (адуш.)		 дзіво́тлівую дзіво́тлівае дзіво́тлівыя (неадуш.)
дзіво́тлівых (адуш.)
Т. дзіво́тлівым дзіво́тлівай
дзіво́тліваю		 дзіво́тлівым дзіво́тлівымі
М. дзіво́тлівым дзіво́тлівай дзіво́тлівым дзіво́тлівых

Крыніцы: piskunou2012.

дзіво́тна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дзіво́тна - -

Крыніцы: piskunou2012.

дзіво́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіво́тны дзіво́тная дзіво́тнае дзіво́тныя
Р. дзіво́тнага дзіво́тнай
дзіво́тнае		 дзіво́тнага дзіво́тных
Д. дзіво́тнаму дзіво́тнай дзіво́тнаму дзіво́тным
В. дзіво́тны (неадуш.)
дзіво́тнага (адуш.)		 дзіво́тную дзіво́тнае дзіво́тныя (неадуш.)
дзіво́тных (адуш.)
Т. дзіво́тным дзіво́тнай
дзіво́тнаю		 дзіво́тным дзіво́тнымі
М. дзіво́тным дзіво́тнай дзіво́тным дзіво́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дзіво́ты

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. дзіво́ты
Р. дзіво́т
Д. дзіво́там
В. дзіво́ты
Т. дзіво́тамі
М. дзіво́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012.