Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Дзі́кава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дзі́кава
Р. Дзі́кава
Д. Дзі́каву
В. Дзі́кава
Т. Дзі́кавам
М. Дзі́каве

дзіка́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дзіка́васць
Р. дзіка́васці
Д. дзіка́васці
В. дзіка́васць
Т. дзіка́васцю
М. дзіка́васці

Крыніцы: piskunou2012.

дзікава́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дзікава́та - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дзікава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дзікава́тасць
Р. дзікава́тасці
Д. дзікава́тасці
В. дзікава́тасць
Т. дзікава́тасцю
М. дзікава́тасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзікава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзікава́ты дзікава́тая дзікава́тае дзікава́тыя
Р. дзікава́тага дзікава́тай
дзікава́тае		 дзікава́тага дзікава́тых
Д. дзікава́таму дзікава́тай дзікава́таму дзікава́тым
В. дзікава́ты (неадуш.)
дзікава́тага (адуш.)		 дзікава́тую дзікава́тае дзікава́тыя (неадуш.)
дзікава́тых (адуш.)
Т. дзікава́тым дзікава́тай
дзікава́таю		 дзікава́тым дзікава́тымі
М. дзікава́тым дзікава́тай дзікава́тым дзікава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзікаве́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзікаве́ю дзікаве́ем
2-я ас. дзікаве́еш дзікаве́еце
3-я ас. дзікаве́е дзікаве́юць
Прошлы час
м. дзікаве́ў дзікаве́лі
ж. дзікаве́ла
н. дзікаве́ла
Загадны лад
2-я ас. дзікаве́й дзікаве́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзікаве́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

дзіка́віць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзіка́ўлю дзіка́вім
2-я ас. дзіка́віш дзіка́віце
3-я ас. дзіка́віць дзіка́вяць
Прошлы час
м. дзіка́віў дзіка́вілі
ж. дзіка́віла
н. дзіка́віла
Загадны лад
2-я ас. дзіка́ў дзіка́ўце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзіка́вячы

Крыніцы: piskunou2012.

дзі́кавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзі́кавы дзі́кавая дзі́кавае дзі́кавыя
Р. дзі́кавага дзі́кавай
дзі́кавае		 дзі́кавага дзі́кавых
Д. дзі́каваму дзі́кавай дзі́каваму дзі́кавым
В. дзі́кавы (неадуш.)
дзі́кавага (адуш.)		 дзі́кавую дзі́кавае дзі́кавыя (неадуш.)
дзі́кавых (адуш.)
Т. дзі́кавым дзі́кавай
дзі́каваю		 дзі́кавым дзі́кавымі
М. дзі́кавым дзі́кавай дзі́кавым дзі́кавых

Крыніцы: piskunou2012.

дзіка́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіка́вы дзіка́вая дзіка́вае дзіка́выя
Р. дзіка́вага дзіка́вай
дзіка́вае		 дзіка́вага дзіка́вых
Д. дзіка́ваму дзіка́вай дзіка́ваму дзіка́вым
В. дзіка́вы (неадуш.)
дзіка́вага (адуш.)		 дзіка́вую дзіка́вае дзіка́выя (неадуш.)
дзіка́вых (адуш.)
Т. дзіка́вым дзіка́вай
дзіка́ваю		 дзіка́вым дзіка́вымі
М. дзіка́вым дзіка́вай дзіка́вым дзіка́вых

Крыніцы: piskunou2012.

Дзі́калаўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дзі́калаўка
Р. Дзі́калаўкі
Д. Дзі́калаўцы
В. Дзі́калаўку
Т. Дзі́калаўкай
Дзі́калаўкаю
М. Дзі́калаўцы