Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзіклі́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дзіклі́вы	дзіклі́вая	дзіклі́вае	дзіклі́выя
Р.	дзіклі́вага	дзіклі́вай дзіклі́вае	дзіклі́вага	дзіклі́вых
Д.	дзіклі́ваму	дзіклі́вай	дзіклі́ваму	дзіклі́вым
В.	дзіклі́вы (неадуш.) дзіклі́вага (адуш.)	дзіклі́вую	дзіклі́вае	дзіклі́выя (неадуш.) дзіклі́вых (адуш.)
Т.	дзіклі́вым	дзіклі́вай дзіклі́ваю	дзіклі́вым	дзіклі́вымі
М.	дзіклі́вым	дзіклі́вай	дзіклі́вым	дзіклі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзіко́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дзіко́вы	дзіко́вая	дзіко́вае	дзіко́выя
Р.	дзіко́вага	дзіко́вай дзіко́вае	дзіко́вага	дзіко́вых
Д.	дзіко́ваму	дзіко́вай	дзіко́ваму	дзіко́вым
В.	дзіко́вы (неадуш.) дзіко́вага (адуш.)	дзіко́вую	дзіко́вае	дзіко́выя (неадуш.) дзіко́вых (адуш.)
Т.	дзіко́вым	дзіко́вай дзіко́ваю	дзіко́вым	дзіко́вымі
М.	дзіко́вым	дзіко́вай	дзіко́вым	дзіко́вых

Крыніцы: piskunou2012.

дзіко́ў

прыметнік, прыналежны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дзіко́ў	дзіко́ва	дзіко́ва	дзіко́вы
Р.	дзіко́вага	дзіко́вай	дзіко́вага	дзіко́вых
Д.	дзіко́ваму	дзіко́вай	дзіко́ваму	дзіко́вым
В.	дзіко́ў (неадуш.) дзіко́вага (адуш.)	дзіко́ву	дзіко́ва	дзіко́вы (неадуш.) дзіко́вых (адуш.)
Т.	дзіко́вым	дзіко́вай	дзіко́вым	дзіко́вымі
М.	дзіко́вым	дзіко́вай	дзіко́вым	дзіко́вых

Крыніцы: prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дзіку́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзіку́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзіку́нскі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дзіку́нскі	дзіку́нская	дзіку́нскае	дзіку́нскія
Р.	дзіку́нскага	дзіку́нскай дзіку́нскае	дзіку́нскага	дзіку́нскіх
Д.	дзіку́нскаму	дзіку́нскай	дзіку́нскаму	дзіку́нскім
В.	дзіку́нскі (неадуш.) дзіку́нскага (адуш.)	дзіку́нскую	дзіку́нскае	дзіку́нскія (неадуш.) дзіку́нскіх (адуш.)
Т.	дзіку́нскім	дзіку́нскай дзіку́нскаю	дзіку́нскім	дзіку́нскімі
М.	дзіку́нскім	дзіку́нскай	дзіку́нскім	дзіку́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзіку́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дзіку́нскі	дзіку́нская	дзіку́нскае	дзіку́нскія
Р.	дзіку́нскага	дзіку́нскай дзіку́нскае	дзіку́нскага	дзіку́нскіх
Д.	дзіку́нскаму	дзіку́нскай	дзіку́нскаму	дзіку́нскім
В.	дзіку́нскі (неадуш.) дзіку́нскага (адуш.)	дзіку́нскую	дзіку́нскае	дзіку́нскія (неадуш.) дзіку́нскіх (адуш.)
Т.	дзіку́нскім	дзіку́нскай дзіку́нскаю	дзіку́нскім	дзіку́нскімі
М.	дзіку́нскім	дзіку́нскай	дзіку́нскім	дзіку́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзіку́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзіку́ша

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Дзі́кушкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum