Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дзі́нькнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дзі́нькну дзі́нькнем
2-я ас. дзі́нькнеш дзі́нькнеце
3-я ас. дзі́нькне дзі́нькнуць
Прошлы час
м. дзі́нькнуў дзі́нькнулі
ж. дзі́нькнула
н. дзі́нькнула
Загадны лад
2-я ас. дзі́нькні дзі́нькніце
Дзеепрыслоўе
прош. час дзі́нькнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзінь-дзінь

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзіра́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзіра́ дзі́ры
дзіры́
Р. дзіры́ дзі́р
Д. дзіры́ дзі́рам
В. дзіру́ дзі́ры
дзіры́
Т. дзіро́й
дзіро́ю		 дзі́рамі
М. дзіры́ дзі́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзіра́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дзіра́ва дзіра́вей -

дзірава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзірава́ты дзірава́тая дзірава́тае дзірава́тыя
Р. дзірава́тага дзірава́тай
дзірава́тае		 дзірава́тага дзірава́тых
Д. дзірава́таму дзірава́тай дзірава́таму дзірава́тым
В. дзірава́ты (неадуш.)
дзірава́тага (адуш.)		 дзірава́тую дзірава́тае дзірава́тыя (неадуш.)
дзірава́тых (адуш.)
Т. дзірава́тым дзірава́тай
дзірава́таю		 дзірава́тым дзірава́тымі
М. дзірава́тым дзірава́тай дзірава́тым дзірава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

дзіра́венькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіра́венькі дзіра́венькая дзіра́венькае дзіра́венькія
Р. дзіра́венькага дзіра́венькай
дзіра́венькае		 дзіра́венькага дзіра́венькіх
Д. дзіра́венькаму дзіра́венькай дзіра́венькаму дзіра́венькім
В. дзіра́венькі (неадуш.)
дзіра́венькага (адуш.)		 дзіра́венькую дзіра́венькае дзіра́венькія (неадуш.)
дзіра́венькіх (адуш.)
Т. дзіра́венькім дзіра́венькай
дзіра́венькаю		 дзіра́венькім дзіра́венькімі
М. дзіра́венькім дзіра́венькай дзіра́венькім дзіра́венькіх

Крыніцы: piskunou2012.

дзіра́вець

‘набываць дзіркі’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. дзіра́вее дзіра́веюць
Прошлы час
м. дзіра́веў дзіра́велі
ж. дзіра́вела
н. дзіра́вела
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзіра́веючы

Крыніцы: piskunou2012.

дзіра́віцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. дзіра́віцца дзіра́вяцца
Прошлы час
м. дзіра́віўся дзіра́віліся
ж. дзіра́вілася
н. дзіра́вілася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дзіра́віць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзіра́ўлю дзіра́вім
2-я ас. дзіра́віш дзіра́віце
3-я ас. дзіра́віць дзіра́вяць
Прошлы час
м. дзіра́віў дзіра́вілі
ж. дзіра́віла
н. дзіра́віла
Загадны лад
2-я ас. дзіра́ў дзіра́ўце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзіра́вячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзіра́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіра́вы дзіра́вая дзіра́вае дзіра́выя
Р. дзіра́вага дзіра́вай
дзіра́вае		 дзіра́вага дзіра́вых
Д. дзіра́ваму дзіра́вай дзіра́ваму дзіра́вым
В. дзіра́вы (неадуш.)
дзіра́вага (адуш.)		 дзіра́вую дзіра́вае дзіра́выя (неадуш.)
дзіра́вых (адуш.)
Т. дзіра́вым дзіра́вай
дзіра́ваю		 дзіра́вым дзіра́вымі
М. дзіра́вым дзіра́вай дзіра́вым дзіра́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.