Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Дзірму́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Дзі́рнічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

дзірча́стасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

дзірча́сты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дзірча́сты	дзірча́стая	дзірча́стае	дзірча́стыя
Р.	дзірча́стага	дзірча́стай дзірча́стае	дзірча́стага	дзірча́стых
Д.	дзірча́стаму	дзірча́стай	дзірча́стаму	дзірча́стым
В.	дзірча́сты (неадуш.) дзірча́стага (адуш.)	дзірча́стую	дзірча́стае	дзірча́стыя (неадуш.) дзірча́стых (адуш.)
Т.	дзірча́стым	дзірча́стай дзірча́стаю	дзірча́стым	дзірча́стымі
М.	дзірча́стым	дзірча́стай	дзірча́стым	дзірча́стых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дзі́рыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

дзі́рыць

‘дзіравіць, рабіць дзіркі ў чым-небудзь, на чым-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

дзі́сенскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дзі́сенскі	дзі́сенская	дзі́сенскае	дзі́сенскія
Р.	дзі́сенскага	дзі́сенскай дзі́сенскае	дзі́сенскага	дзі́сенскіх
Д.	дзі́сенскаму	дзі́сенскай	дзі́сенскаму	дзі́сенскім
В.	дзі́сенскі (неадуш.) дзі́сенскага (адуш.)	дзі́сенскую	дзі́сенскае	дзі́сенскія (неадуш.) дзі́сенскіх (адуш.)
Т.	дзі́сенскім	дзі́сенскай дзі́сенскаю	дзі́сенскім	дзі́сенскімі
М.	дзі́сенскім	дзі́сенскай	дзі́сенскім	дзі́сенскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Дзісна́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

дзісненскі

прыметнік, адносны

Дзітва́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Verbum