Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дзі́твянскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзі́твянскі дзі́твянская дзі́твянскае дзі́твянскія
Р. дзі́твянскага дзі́твянскай
дзі́твянскае		 дзі́твянскага дзі́твянскіх
Д. дзі́твянскаму дзі́твянскай дзі́твянскаму дзі́твянскім
В. дзі́твянскі (неадуш.)
дзі́твянскага (адуш.)		 дзі́твянскую дзі́твянскае дзі́твянскія (неадуш.)
дзі́твянскіх (адуш.)
Т. дзі́твянскім дзі́твянскай
дзі́твянскаю		 дзі́твянскім дзі́твянскімі
М. дзі́твянскім дзі́твянскай дзі́твянскім дзі́твянскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Дзі́траўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дзі́траўшчына
Р. Дзі́траўшчыны
Д. Дзі́траўшчыне
В. Дзі́траўшчыну
Т. Дзі́траўшчынай
Дзі́траўшчынаю
М. Дзі́траўшчыне

Дзі́трыкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзі́трыкі
Р. Дзі́трык
Дзі́трыкаў
Д. Дзі́трыкам
В. Дзі́трыкі
Т. Дзі́трыкамі
М. Дзі́трыках

дзі́ў

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзі́ў дзі́вы
Р. дзі́ва дзі́ваў
Д. дзі́ву дзі́вам
В. дзі́ва дзі́ваў
Т. дзі́вам дзі́вамі
М. дзі́ве дзі́вах

Крыніцы: piskunou2012.

дзі́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дзі́ўна дзіўне́й найдзіўне́й

Іншыя варыянты: дзіўно́.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Дзі́ўнава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дзі́ўнава
Р. Дзі́ўнава
Д. Дзі́ўнаву
В. Дзі́ўнава
Т. Дзі́ўнавам
М. Дзі́ўнаве

дзіўнава́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дзіўнава́та - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дзіўнава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіўнава́ты дзіўнава́тая дзіўнава́тае дзіўнава́тыя
Р. дзіўнава́тага дзіўнава́тай
дзіўнава́тае		 дзіўнава́тага дзіўнава́тых
Д. дзіўнава́таму дзіўнава́тай дзіўнава́таму дзіўнава́тым
В. дзіўнава́ты (неадуш.)
дзіўнава́тага (адуш.)		 дзіўнава́тую дзіўнава́тае дзіўнава́тыя (неадуш.)
дзіўнава́тых (адуш.)
Т. дзіўнава́тым дзіўнава́тай
дзіўнава́таю		 дзіўнава́тым дзіўнава́тымі
М. дзіўнава́тым дзіўнава́тай дзіўнава́тым дзіўнава́тых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дзі́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дзі́ўнасць
Р. дзі́ўнасці
Д. дзі́ўнасці
В. дзі́ўнасць
Т. дзі́ўнасцю
М. дзі́ўнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзіўне́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіўне́йшы дзіўне́йшая дзіўне́йшае дзіўне́йшыя
Р. дзіўне́йшага дзіўне́йшай
дзіўне́йшае		 дзіўне́йшага дзіўне́йшых
Д. дзіўне́йшаму дзіўне́йшай дзіўне́йшаму дзіўне́йшым
В. дзіўне́йшы (неадуш.)
дзіўне́йшага (адуш.)		 дзіўне́йшую дзіўне́йшае дзіўне́йшыя (неадуш.)
дзіўне́йшых (адуш.)
Т. дзіўне́йшым дзіўне́йшай
дзіўне́йшаю		 дзіўне́йшым дзіўне́йшымі
М. дзіўне́йшым дзіўне́йшай дзіўне́йшым дзіўне́йшых

Крыніцы: piskunou2012.