Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дзірва́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзірва́нны дзірва́нная дзірва́ннае дзірва́нныя
Р. дзірва́ннага дзірва́ннай
дзірва́ннае
дзірва́ннага дзірва́нных
Д. дзірва́ннаму дзірва́ннай дзірва́ннаму дзірва́нным
В. дзірва́нны (неадуш.)
дзірва́ннага (адуш.)
дзірва́нную дзірва́ннае дзірва́нныя (неадуш.)
дзірва́нных (адуш.)
Т. дзірва́нным дзірва́ннай
дзірва́ннаю
дзірва́нным дзірва́ннымі
М. дзірва́нным дзірва́ннай дзірва́нным дзірва́нных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

дзірва́нчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзірва́нчык
Р. дзірва́нчыку
Д. дзірва́нчыку
В. дзірва́нчык
Т. дзірва́нчыкам
М. дзірва́нчыку

Крыніцы: piskunou2012.

дзі́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзі́рка дзі́ркі
Р. дзі́ркі дзі́рак
Д. дзі́рцы дзі́ркам
В. дзі́рку дзі́ркі
Т. дзі́ркай
дзі́ркаю
дзі́ркамі
М. дзі́рцы дзі́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзіркава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дзіркава́тасць
Р. дзіркава́тасці
Д. дзіркава́тасці
В. дзіркава́тасць
Т. дзіркава́тасцю
М. дзіркава́тасці

Крыніцы: piskunou2012.

дзіркава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіркава́ты дзіркава́тая дзіркава́тае дзіркава́тыя
Р. дзіркава́тага дзіркава́тай
дзіркава́тае
дзіркава́тага дзіркава́тых
Д. дзіркава́таму дзіркава́тай дзіркава́таму дзіркава́тым
В. дзіркава́ты (неадуш.)
дзіркава́тага (адуш.)
дзіркава́тую дзіркава́тае дзіркава́тыя (неадуш.)
дзіркава́тых (адуш.)
Т. дзіркава́тым дзіркава́тай
дзіркава́таю
дзіркава́тым дзіркава́тымі
М. дзіркава́тым дзіркава́тай дзіркава́тым дзіркава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дзіркава́ціць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзіркава́чу дзіркава́цім
2-я ас. дзіркава́ціш дзіркава́ціце
3-я ас. дзіркава́ціць дзіркава́цяць
Прошлы час
м. дзіркава́ціў дзіркава́цілі
ж. дзіркава́ціла
н. дзіркава́ціла
Загадны лад
2-я ас. дзіркава́ць дзіркава́цьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзіркава́цячы

Крыніцы: piskunou2012.

дзіркава́ць

‘дзіравіць, рабіць дзіркі ў чым-небудзь, на чым-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзірку́ю дзірку́ем
2-я ас. дзірку́еш дзірку́еце
3-я ас. дзірку́е дзірку́юць
Прошлы час
м. дзіркава́ў дзіркава́лі
ж. дзіркава́ла
н. дзіркава́ла
Загадны лад
2-я ас. дзірку́й дзірку́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзірку́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

дзі́ркавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзі́ркавы дзі́ркавая дзі́ркавае дзі́ркавыя
Р. дзі́ркавага дзі́ркавай
дзі́ркавае
дзі́ркавага дзі́ркавых
Д. дзі́ркаваму дзі́ркавай дзі́ркаваму дзі́ркавым
В. дзі́ркавы (неадуш.)
дзі́ркавага (адуш.)
дзі́ркавую дзі́ркавае дзі́ркавыя (неадуш.)
дзі́ркавых (адуш.)
Т. дзі́ркавым дзі́ркавай
дзі́ркаваю
дзі́ркавым дзі́ркавымі
М. дзі́ркавым дзі́ркавай дзі́ркавым дзі́ркавых

Крыніцы: piskunou2012.

дзіркако́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзіркако́л дзіркако́лы
Р. дзіркако́ла дзіркако́лаў
Д. дзіркако́лу дзіркако́лам
В. дзіркако́л дзіркако́лы
Т. дзіркако́лам дзіркако́ламі
М. дзіркако́ле дзіркако́лах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

дзіркапрабіўны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіркапрабіўны́ дзіркапрабіўна́я дзіркапрабіўно́е дзіркапрабіўны́я
Р. дзіркапрабіўно́га дзіркапрабіўно́й
дзіркапрабіўно́е
дзіркапрабіўно́га дзіркапрабіўны́х
Д. дзіркапрабіўно́му дзіркапрабіўно́й дзіркапрабіўно́му дзіркапрабіўны́м
В. дзіркапрабіўны́ (неадуш.)
дзіркапрабіўно́га (адуш.)
дзіркапрабіўну́ю дзіркапрабіўно́е дзіркапрабіўны́я (неадуш.)
дзіркапрабіўны́х (адуш.)
Т. дзіркапрабіўны́м дзіркапрабіўно́й
дзіркапрабіўно́ю
дзіркапрабіўны́м дзіркапрабіўны́мі
М. дзіркапрабіўны́м дзіркапрабіўно́й дзіркапрабіўны́м дзіркапрабіўны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.