Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дзіво́цце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзіво́цце
Р. дзіво́цця
Д. дзіво́ццю
В. дзіво́цце
Т. дзіво́ццем
М. дзіво́цці

Крыніцы: piskunou2012.

дзі́да

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзі́да дзі́ды
Р. дзі́ды дзі́д
Д. дзі́дзе дзі́дам
В. дзі́ду дзі́ды
Т. дзі́дай
дзі́даю		 дзі́дамі
М. дзі́дзе дзі́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзідава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзідава́ты дзідава́тая дзідава́тае дзідава́тыя
Р. дзідава́тага дзідава́тай
дзідава́тае		 дзідава́тага дзідава́тых
Д. дзідава́таму дзідава́тай дзідава́таму дзідава́тым
В. дзідава́ты (неадуш.)
дзідава́тага (адуш.)		 дзідава́тую дзідава́тае дзідава́тыя (неадуш.)
дзідава́тых (адуш.)
Т. дзідава́тым дзідава́тай
дзідава́таю		 дзідава́тым дзідава́тымі
М. дзідава́тым дзідава́тай дзідава́тым дзідава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

дзі́дачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзі́дачка дзі́дачкі
Р. дзі́дачкі дзі́дачак
Д. дзі́дачцы дзі́дачкам
В. дзі́дачку дзі́дачкі
Т. дзі́дачкай
дзі́дачкаю		 дзі́дачкамі
М. дзі́дачцы дзі́дачках

Крыніцы: piskunou2012.

дзі́дка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзі́дка дзі́дкі
Р. дзі́дкі дзі́дак
Д. дзі́дцы дзі́дкам
В. дзі́дку дзі́дкі
Т. дзі́дкай
дзі́дкаю		 дзі́дкамі
М. дзі́дцы дзі́дках

Крыніцы: piskunou2012.

дзі́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзі́к дзікі́
Р. дзіка́ дзіко́ў
Д. дзіку́ дзіка́м
В. дзіка́ дзіко́ў
Т. дзіко́м дзіка́мі
М. дзіку́ дзіка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзі́ка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дзі́ка дзічэ́й найдзічэ́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дзікабра́з

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзікабра́з дзікабра́зы
Р. дзікабра́за дзікабра́заў
Д. дзікабра́зу дзікабра́зам
В. дзікабра́за дзікабра́заў
Т. дзікабра́зам дзікабра́замі
М. дзікабра́зе дзікабра́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзікабра́завы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзікабра́завы дзікабра́завая дзікабра́завае дзікабра́завыя
Р. дзікабра́завага дзікабра́завай
дзікабра́завае		 дзікабра́завага дзікабра́завых
Д. дзікабра́заваму дзікабра́завай дзікабра́заваму дзікабра́завым
В. дзікабра́завы
дзікабра́завага		 дзікабра́завую дзікабра́завае дзікабра́завыя
дзікабра́завых
Т. дзікабра́завым дзікабра́завай
дзікабра́заваю		 дзікабра́завым дзікабра́завымі
М. дзікабра́завым дзікабра́завай дзікабра́завым дзікабра́завых

Крыніцы: tsblm1996.

дзікабра́завыя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. дзікабра́завыя
Р. дзікабра́завых
Д. дзікабра́завым
В. дзікабра́завых
Т. дзікабра́завымі
М. дзікабра́завых

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.