дзіво́цце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзіво́цце
Р. дзіво́цця
Д. дзіво́ццю
В. дзіво́цце
Т. дзіво́ццем
М. дзіво́цці

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)